Touken Ranbu AU FanFiction [ Ookurikara x Heshikiri Hasebe ] ‘สงกรานต์ของสองอาหลาน’

หลักๆคงลงไว้ในเด็กดีค่ะ http://writer.dek-d.com/aiihiwatari/writer/view.php?id=1429752 เพราะตั้งใจอยากลงแบบเรื่องยาวๆ(จบในตอน) แต่ก็อยากเก็บในบล็อกด้วย เอาเป็นว่าเลือกเว็บอ่านได้ตามอัธยาศัยเลยค่า จะที่ไหนก็เหมือนกัน

ปล.รูปไม่เกี่ยวกับธีมเรื่องแต่เราชอบรูปนี้มากค่ะฮือออฟฟฟฟฟฟฟ

 

_________________________________________________

 

 

 

เมษายน คือเดือนแห่งเทศกาลสงกรานต์ที่ผู้คนมักจะสาดน้ำดับร้อนกันอย่างสนุกสนาน ไม่ว่าใครต่างก็ชื่นชอบเทศกาลหยุดยาวเช่นนี้ ทว่า ลางเนื้อชอบลางยา ในเมื่อมีคนชอบ ผู้ที่เกลียดเองก็ย่อมมีเช่นกัน

 

หัสดิน พนักงานออฟฟิศวัยสามสิบต้นๆคือหนึ่งในนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย ทุกครั้งที่เทศกาลสงกรานต์เวียนมาถึงในแต่ละปี ใบหน้าที่เดิมทีก็ไม่ค่อยจะยิ้มอยู่แล้วยิ่งดูเคร่งขรึมมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

 

เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่ขณะแต่งตัวเตรียมไปทำงาน ใช่แล้ว แม้ว่าสงกรานต์จะเป็นวันหยุดยาว แต่บริษัทของหัสดินก็ยังคงบังคับให้พนักงานทุกคนมาทำงานเฉกเช่นวันธรรมดา หัสดินไม่เคยเกลียดเทศกาลสงกรานต์เพราะสาเหตุนี้ แต่สิ่งที่เขาเกลียดก็คือการฝ่าฟันความชุ่มโชกตลอดทางจนไปถึงที่ทำงานต่างหาก

 

ไม่เคยมีปีไหนที่ไม่โดนสาดน้ำพร้อมกับข้อแก้ตัวห่วยๆที่ยกเอาเทศกาลมาอ้าง ทำให้ก่อนวันสงกรานต์หนึ่งวันต้องเตรียมเสื้อผ้าสำรองไว้สำหรับผัดเปลี่ยนโดยเฉพาะ กว่าจะจัดการกับตัวเองให้พร้อมทำงานได้ก็กินเวลาสะสางงานไปเยอะแยะ นั่นทำให้คนบ้างานอย่างหัสดินเกลียดเทศกาลสงกรานต์เป็นที่สุด

 

ทว่า สิ่งที่ชอบก็ยังมีหลงเหลืออยู่บ้างเช่นกัน

 

เมื่อก้าวขาลงมาจากชั้นสองของตัวบ้านก็ได้กลิ่นน้ำอบไทยลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ คราส หลานชายผิวเข้มเดินถือขันน้ำสีเงินเข้ามาหาเขา นัยน์ตาสีม่วงสวยของหัสดินอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองเห็นกลีบดอกไม้หลากสีลอยอยู่ในน้ำผสมน้ำอบ ผู้เป็นอาเหลือบมองไปยังโซฟา กะละมังสีดำวางแน่นิ่งอยู่ข้างๆ การเตรียมการรดน้ำดำหัวผู้ใหญ่เช่นนี้มีให้เห็นได้ทุกปี ไม่จำเป็นต้องขอร้องฝืนบังคับ หลานชายก็มักจะปฏิบัติเช่นนี้เสมอ

 

“ขออนุญาตนะครับ…คุณอา…”

 

เด็กหนุ่มผิวเข้มเดินเข้าไปใกล้ผู้เป็นอา นัยน์ตาสีทองสว่างสบเข้ากับนัยน์ตาสีม่วงสวย หัสดินพยักหน้า นั่งลงบนโซฟาอย่างรู้งาน

 

“อืม เอาสิ”

 

ว่าพลางยื่นสองมือออกไปรองรับความสดชื่นจากน้ำหอมลอยดอกไม้ของหลานชาย หัสดินไม่อวยพรอะไร คราสเองก็ไม่ขอขมาขอพรอะไรเช่นกัน เสียงที่เกิดขึ้นจึงมีแต่เพียงเสียงลมหายใจจากสองอาหลาน เสียงรินน้ำลงบนฝ่ามือ และเสียงน้ำที่ตกกระทบลงบนกะละมังสีดำ

 

ไร้ซึ่งบทสนทนาจนกระทั่งน้ำหยดสุดท้ายในขันหมดลง หัสดินสะบัดมือเล็กน้อย ใช้ฝ่ามือที่เปียกชื้นลูบหัวคนผิวเข้มอย่างอ่อนโยน สัมผัสแผ่วเบานั้น แม้จะไร้ซึ่งคำอวยพรใดๆกล่าวเสริม แต่กลับสร้างความอบอุ่นใจให้หลานชายเป็นอย่างมาก

 

“ไปทำงานก่อนล่ะ เฝ้าบ้านดีๆนะ”

 

จบลงแค่นั้น สำหรับประเพณีที่แสนเรียบง่าย เดิมทีก็ควรเป็นเช่นนั้น ทว่า เทศกาลสงกรานต์ในปีนี้ คราสอายุ17แล้ว เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มไร้เดียงสาอีกต่อไป สองมือของหลานชายเอื้อมไปกุมมือของผู้เป็นอาเอาไว้ กลิ่นน้ำอบไทยโชยแตะจมูกยามโน้มหน้าเข้าไปใกล้ คราสสูดดมกลิ่นหอมชื่นใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะจุมพิตลงบนมือคู่นั้นช้าๆ

 

สัมผัสอ่อนนุ่มที่ทาบทับลงมาทำให้หัสดินสะดุ้งเล็กน้อย นัยน์ตาสีม่วงสวยจ้องมองการกระทำของเด็กหนุ่มอย่างตกตะลึง ใบหน้าขาวเนียนปรากฏรอยแดงจางๆบนสองข้างแก้มเมื่อต้องเผชิญกับการกระทำที่คาดไม่ถึงของอีกฝ่าย

 

และเมื่อหลานชายเงยหน้าขึ้นมา ทั้งคู่ก็สบตากันอีกครั้ง ในขณะที่สีแดงบนใบหน้าของหัสดินเริ่มเด่นชัดขึ้น คราสก็เอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงจริงจังผิดปกติ

 

“ผมรักคุณ”

 

ไม่ใช่คำพูดในฐานะของหลานชาย แต่เป็นคำพูดบอกรักในฐานะของผู้ชายคนหนึ่ง…ซึ่งหลงรักผู้ชายอีกคนมาอย่างยาวนาน หัวใจของหัสดินเต้นโครมคราม ปกติแล้ว ไม่ว่าจะเผชิญปัญหาอะไร เขาก็รับมือได้ทั้งสิ้น แต่เมื่อเป็นเรื่องของหัวใจ ก็มีแต่ต้องยอมแพ้อย่างหมดมาด

 

ไม่ได้ตอบรับ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ หัสดินที่ทำตัวไม่ถูกเดินทางไปทำงานด้วยสภาพประหนึ่งคนไร้สติ

 

หัสดินเกลียดสงกรานต์ เกลียดการสาดน้ำใส่ผู้อื่นอย่างไม่ดูกาลเทศะ ทว่า ในตอนนี้ เขากลับต้องการให้พวกไม่มีมารยาทบางคนสาดน้ำใส่เขาเสียเหลือเกิน

 

ทั้งใบหน้าและหัวใจที่กำลังร้อนผ่าวนั้น จะได้ถูกทำให้สงบลงเสียที

 

 

…….

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s