Bungo to Alchemist FanFiction [ Akutagawa Ryunosuke x Shimazaki Toson ] ‘จุดเริ่มต้นของความสับสน’

 

Bungo to Alchemist FanFiction

Akutagawa Ryunosuke x Shimazaki Toson

‘จุดเริ่มต้นของความสับสน’

 

.

 

ระหว่างผมกับเขา สิ่งที่จะนิยามความสัมพันธ์ของพวกเราได้ ก็คือคำว่า เกลียด อย่างไม่ต้องสงสัย

 

ไม่ถูกชะตาเอาเสียเลย กับชิมาซากิ โทซงคนนั้น ชายผู้ไร้ซึ่งสามัญสำนึกแห่งมนุษย์ ชายผู้นำความลับของผู้อื่นเผยแพร่ลงในงานเขียนของตัวเอง ทั้งๆที่อุตส่าห์ดีใจว่าจะได้เจอกับคนอย่างเขาแค่ชาติเดียว สิ้นชีพไปก็ลาขาดไม่จำเป็นต้องได้ยินชื่อเสียงเรียงนามให้แสลงหูอีกเป็นครั้งที่สอง ทว่า โชคชะตาก็ยังคงเล่นตลก ทั้งผมและเขาฟื้นคืนชีพชึ้นมา ซ้ำยังต้องอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกันอีก

 

ภายใต้บรรยากาศอึมครึมในโรงอาหาร ปลาบุริย่างเทริยากิมื้อนี้รสชาติไม่ได้เรื่องขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด แม้จะมีโมริซังกับนิอิมิคุงนั่งคั่นกลาง แต่ความเจริญอาหารของผมมันหยุดชะงักลงตั้งแต่ตอนที่ต้องร่วมรบกับชิมาซากิแล้ว

 

ปราศจากซึ่งบทสนทนาใดๆ เพื่อนร่วมโต๊ะต่างคนต่างก้มหน้าก้มตาจัดการอาหารในจานอย่างเงียบงันเพราะความเหนื่อยล้าสะสม กว่าจะเจอตัวแม่ทัพหลักของศัตรูก็ต้องเดินทางกันอยู่นาน ผมคีบเนื้อปลาเข้าปาก ถ้าหากโทคุดะคุงไม่นอนรักษาตัวอยู่ในห้องพยาบาลจนบรรณารักษ์ต้องเปลี่ยนให้ชิมาซากิเข้าทัพแทน มื้ออาหารนี้ต้องเป็นมื้ออาหารที่วิเศษเหมือนครั้งอื่นๆเป็นแน่

 

ราวกับว่าจงใจจะก่อกวน ตะเกียบของผมและชิมาซากิปะทะกันเบาๆขณะคีบเนื้อปลาในจาน สายตาล่องลอยของอีกฝ่ายมองผมอย่างใคร่รู้อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะใช้ตะเกียบของตนเบียดตะเกียบของผมไปอีกทาง อาศัยจังหวะที่ผมกำลังอึ้งกับการกระทำดังกล่าวคีบเนื้อปลาใส่ปากอย่างรวดเร็ว

 

โชคดีที่โมริซังเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เขาเรียกชื่อชิมาซากิด้วยน้ำเสียงดุดันเคร่งขรึมเป็นเชิงตำหนิ แต่ก็ไม่ได้ด่าทออะไรต่อหน้าคนอื่นบนโต๊ะอาหาร ทำเพียงแค่หยิบยื่นชิ้นปลาในส่วนส่วนของตัวเองให้ผม

 

ความใจกว้างของโมริซังเปรียบดังคลื่นทะเลเย็นฉ่ำที่ซัดสาดปัดเป่าอุณหภูมิเดือดปุดๆในหัวของผมให้กลับมาเข้าสู่สภาวะปกติดังเดิม ผมเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายอย่างมีมารยาท ขณะที่ชายในชุดเครื่องแบบทหารตอบรับอย่างไม่ใส่ใจ โมริซังยังคงปรายตามองชิมาซากิราวกับว่ามีเรื่องที่ต้องพูดคุยกัน

 

ไม่รู้ว่าเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันหรือไม่ แต่นั่นทำให้ปลาบุริของผมมีรสชาติขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

 

หลังจากที่รับประทานอาหารมื้อเย็นเรียบร้อย ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปพักผ่อนรักษาตัว ในขณะที่ผมตั้งใจจะเดินออกไปสูบบุหรี่ ชิมาซากิ โทซงก็เดินเข้ามาหาผม มีโมริซังกอดอกยืนสังเกตการณ์อยู่ไกลๆ

 

“ขอโทษนะ อาคุตะกาวะคุง” ชิมาซากิเอ่ยออกมาเช่นนั้น พร้อมกับค้อมศีรษะลง แต่สีหน้ามืดมนที่ให้ความรู้สึกราวกับว่าเจ้าตัวไม่สนใจสิ่งอื่นใดบนโลกใบนี้ไม่มีเค้าลางแห่งความสำนึกผิดเลยแม้แต่น้อย

 

ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่อยู่นอกเหนือการคาดเดาของผม ผมพยักหน้ารับคำขอโทษนั้นอย่างไม่ใส่ใจ แต่ถึงอย่างนั้น คำพูดต่อมาของชิมาซากิกลับเหนี่ยวรั้งไม่ให้สองขาของผมก้าวเดินหนีออกห่างจากอีกฝ่ายไปเสียได้

 

“ผมเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน แต่ว่า ผมอยากรู้จักอาคุตะกาวะคุงให้มากกว่านี้”

 

“….” ในขณะที่ผมกำลังงุนงงกับคำพูดคำจาของอีกฝ่าย ชิมาซากิที่ตัวเล็กกว่าก็เงยหน้าขึ้นมา นัยน์ตาสีทองสว่างสบเข้ากับนัยน์ตาของผมตรงๆ

 

ที่ผ่านมาไม่เคยสังเกตเลยสักนิด ทั้งๆที่เป็นคนน่ารังเกียจแท้ๆ แต่กลับมีดวงตาที่สวยงามปานนั้น

 

“ทั้งตอนที่อาคุตะกาวะคุงโกรธ ไม่พอใจ ดีใจ เสียใจ หรืออะไรก็ตามแต่”

 

“….”

 

“ผมอยากเห็น อยากรู้จักทุกๆอย่างของอาคุตะกาวะคุง” ชิมาซากิสารภาพถึงเหตุผลที่เขายั่วโมโหผมอย่างตรงไปตรงมา คำพูดที่คล้ายคลึงกับคำสารภาพรักนั่นทำให้ผมพูดอะไรไม่ออก จะให้ผมพูดอะไรได้ ทั้งๆที่เขาไม่ได้รังเกียจผมเลยสักนิด การที่ผมแสดงออกว่ารังเกียจเขาอย่างชัดเจนอยู่ฝ่ายเดียว นั่นเป็นกระทำที่น่าอับอายไม่ต่างไปจากเด็กตัวเล็กๆเลยไม่ใช่หรือ?

 

ในอดีตชาติ ผมเคยแสดงออกว่ารังเกียจเขาถึงขั้นนั้น แต่นั่นคือสิ่งที่ชิมาซากิรู้สึกหลังจากที่ได้รับความเกลียดชังจากผม…

 

แล้วความรู้สึกนั่น ก็ส่งต่อจากอดีตมาจนถึงปัจจุบันที่คืนชีพขึ้นมาใหม่

 

แม้จะแทบไม่หลงเหลือความทรงจำ แต่ความรู้สึกสนใจใคร่รู้ที่เขามีต่อผมยังคงไม่เลือนหายไป ชิมาซากิในยามนี้เรียกได้ว่าไม่ต่างอะไรไปจากเด็กที่ทำทุกอย่างเพื่อสนองตอบต่อความสงสัยของตัวเองก็เท่านั้น

 

เมื่อได้พูดทุกสิ่งทุกอย่างออกมาเรียบร้อยแล้ว ชิมาซากิก็เดินจากไปเงียบๆ ทิ้งไว้ก็แต่เพียงก็แค่เพียงผมและความรู้สึกแปลกพิลึกที่เริ่มตกตะกอนอยู่ในใจอย่างเชื่องช้า

 

ถ้าจะให้เปรียบเทียบกับอาหารล่ะก็ รสชาติของชิมาซากิคงเป็นรสชาติพิลึกกึกกือ ชวนให้สับสนว่าอร่อยหรือไม่อร่อยกันแน่ เป็นอาหารที่มีทั้งคนชอบและไม่ชอบ เป็นที่น่าสงสัยว่า หากผมได้ลิ้มลองอาหารรสชาติแปลกแปร่งเช่นนั้น ผมจะถูกใจรสชาติของชิมาซากิหรือเปล่านะ

 

หากเป็นก่อนหน้านี้ ก็คงมั่นใจในคำตอบที่ได้อย่างไม่ต้องสงสัย ทว่า ในยามนี้ แม้แต่ตัวผมเองก็ไม่สามารถแน่ใจกับคำตอบของที่กำลังจะเอ่ยออกมาได้อีกต่อไปแล้ว

 

….

Advertisements

2 thoughts on “Bungo to Alchemist FanFiction [ Akutagawa Ryunosuke x Shimazaki Toson ] ‘จุดเริ่มต้นของความสับสน’

  1. ไม่คิดเลยว่าจะมีคนแต่งคู่นี้ ขอบคุณมากค่ะ ชอบคู่นี้มากๆเลย ทั้งๆที่ชอบดาไซแท้ๆแต่ไม่รู้ทำไมดันชอบคู่นี้มากกว่าอาคุดาไซ คงเพราะโทซงที่เอาแต่ทำตัวเออๆ เอาแต่สนใจอาคุอยู่ฝ่ายเดียวดูน่ารักมากกว่าละมั้ง— (๑>ڡ<)☆

    • เราชอบโทซงที่รุกใส่อาคุซังแบบเอ๋อๆมากเลยค่ะ ฮือ น่ารักT////T ดีใจที่มีคนชอบคู่นี้เหมือนกันค่ะแงง55555555

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s