Dàomù bǐjì FanFiction [ เฮยเสียจื่อ x เซี่ยจื่อหยาง ] ‘New Year 2017’

Dàomù bǐjì FanFiction

 

Hēi xiā zi x Xiè ziyáng  (เฮยหย่าง)

 

‘New Year 2017’

 

…………..

 

แล้วก็ผ่านพ้นไปอีกปี

 

ท่ามกลางเสียงโทรทัศน์ที่เปิดทิ้งไว้แล้วถูกหรี่เสียงจนแทบไม่ได้ยิน รายการถ่ายทอดสดการนับถอยหลังขึ้นปีใหม่กำลังจะจบลง และคงถูกแทนที่ด้วยบรรยากาศเฉลิมฉลองทั่วโลกเช่นเดียวกับปีก่อนๆ เซี่ยจื่อหยางสูบควันนิโคตินเข้าปอด นัยน์ตาสามเหลี่ยมหลังเลนส์แว่นเหม่อมองควันสีขุ่นลอยเอื่อยๆออกมาจากปลายมวนบุหรี่

 

ลอยขึ้นสูง แล้วก็ค่อยๆจางหายไป มือข้างหนึ่งเผลอเอื้อมไปสัมผัสตัดผ่านควันเหล่านั้น

 

เบาบาง…. จับต้องอะไรไม่ได้เลย

 

 

“จื่อหยาง”

 

 

เจ้าของชื่อสะดุ้งตื่นจากภวังค์ ลดมือลงแล้วหันไปมองตามเสียงเรียกแสนร่าเริง เฮยเสียจื่อเดินออกมาจากครัวพร้อมขวดเหล้าและแก้วเหล้าอีกสองแก้ว ชายหนุ่มในสภาพซึ่งปราศจากแว่นกันแดดวางของในมือทั้งหมดลงบนพื้นก่อนจะนั่งลงข้างๆ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย

 

 

“สวัสดีปีใหม่ จื่อหยาง”

 

 

ร่างสูงกว่าเอ่ยออกมาเช่นนั้น น้ำเสียงของเขาเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยน… เป็นน้ำเสียงที่ไม่เคยใช้กับใคร นอกจากเซี่ยจื่อหยางเท่านั้น

 

 

“สวัสดี…ปี..ปีใหม่”

 

 

เซี่ยจื่อหยางดับบุหรี่ ก่อนจะเอ่ยอวยพรตอบกลับอย่างตะกุกตะกักตามประสาคนติดอ่าง เฮยเสียจื่อเปิดขวดเหล้าออก บรรจงเทสุราจีนชั้นดีลงในแก้ว แล้วยื่นส่งให้คนข้างๆที่รับแก้วไปเงียบๆ

 

กลิ่นหอมละมุนละไมอบอวลไปทั่วห้องนั่งเล่นเล็กๆ ผสมปนเปกับควันนิโคตินที่หลงเหลืออยู่ ของเหลวในแก้วนั้นใสสะอาดราวกับน้ำบริสุทธิ์ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีสีเหลืองระเรื่อเจือปน

 

เซี่ยจื่อหยางจิบเข้าไปอึกแรก ละเลียดความเข้มข้นรุนแรงของสุราคำนั้นอย่างตั้งใจ

 

“เหมา…เหมาไถกับปีใหม่เนี่ย ไม่..ไม่เลวจริงๆนั่นล่ะนะ”

 

เอ่ยชมอย่างพึงพอใจ เฮยเสียจื่อหัวเราะเบาๆ เขยิบเข้าไปนั่งชิดอีกฝ่าย แบ่งปันไออุ่นจากร่างกายให้คนตัวเล็กกว่า

 

“ไม่มีอะไรดีไปกว่าความรักของเราสองคนหรอก”

 

เหมาไถรสชาติไม่บาดคอ แต่คำพูดหวานเลี่ยนของเฮยเสียจื่อนั้นช่างบาดใจเสียจนแทบจะกระอักเลือด เซี่ยจื่อหยางสำลักเหมาไถราคาแพง ดีที่ยังมีสติ ไม่พ่นออกมาเพราะสำนึกได้ว่าราคาของเหล้าชนิดนี้สูงไม่ใช่เล่น

 

“แค่กๆๆ!! นาย! นายแม่ง!!”

 

“ฮะๆ จื่อหยางยังไม่ชินอีกเหรอ” มือแกร่งเอื้อมไปลูบหลังคู่สนทนาที่กำลังไอ ในใจนึกย้อนกลับไปถึงตอนที่อยู่ในสุสาน เฮยเสียจื่อเที่ยวโพนทะนาอวดคนรักต่อหน้าชาวบ้านชาวช่องไปทั่ว เดาได้เลยว่าถ้าจื่อหยางรู้เข้า เขาจะมีปฏิกิริยาต่อเรื่องนี้อย่างไรบ้าง

 

“อย่า…อย่าเล่นทีเผลอ…”

 

เสียงบ่นงึมงำดังลอดออกมาจากริมฝีปากของคนสวมแว่น พอพูดถึงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ทีไรใบหน้าของเซี่ยจื่อหยางมักจะร้อนผ่าว ขึ้นสีแดงระเรื่อทุกครั้งไป นั่นทำให้เฮยเสียจื่อรู้สึกสนุก เป็นต้องหาเรื่องหยอดคำหวานใส่อีกฝ่ายทุกครั้งเมื่อได้กลับบ้านหลังจากที่ผ่านการลงกรวยมาอย่างดุเดือด

 

บ้าน… ใช่แล้ว… บ้านหลังนี้คือบ้านของพวกเขา แต่เดิมมันคือบ้านหลังเก่าของเซี่ยจื่อหยางกับแม่ แต่ถูกปรับปรุงใหม่ให้ดูดีขึ้น ขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อยเพื่อต้อนรับสมาชิกใหม่อย่างเฮยเสียจื่อให้ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันอย่างถาวร

 

ณ ตอนนี้ผู้เป็นแม่นอนหลับอยู่อีกห้องหนึ่ง ปล่อยให้ชายหนุ่มทั้งสองดื่มเหล้าฉลองปีใหม่กันไปตามประสาคู่รัก เสียงโทรทัศน์ที่ถูกหรี่จนเบาคลอไปกับบทสนทนาสัพเพเหระ

 

“พรุ่งนี้ไปเที่ยวที่ไหนกันดี” เฮยเสียจื่อถาม ขณะเติมเหมาไถใส่แก้วเป็นครั้งที่สาม

 

“แม่…แม่บอกว่าอยากไปวัด”

 

“อึ๋ย…”

 

“คิด…คิดว่าฉันชอบหรือไง” พอเห็นสีหน้าขนลุกขนพองของคู่สนทนา เซี่ยจื่อหยางก็เบ้ปากบ้าง แต่ต่อให้เขาจะไม่ถูกกับวัดมากขนาดไหน ถ้าผู้เป็นแม่อยากไป เขาก็คงไปด้วยอยู่ดี และย่อมลากเฮยเสียจื่อไปด้วยอย่างไม่ต้องสงสัย

 

“นั่นสินะ ก็จื่อหยางน่ะชอบเสียจื่อต่างหาก ใช่มั้ยล่ะ?” เฮยเสียจื่อขยิบตาอย่างเริงร่า หากขวดสุราเบื้องหน้าไม่ใช่เหมาไถ เกรงว่าเขาคงโดนขวดเหล้าแถวนั้นฟาดหัวไปแล้ว

 

เซี่ยจื่อหยางโวยวายใส่อีกฝ่าย ก่อนจะรีบลดเสียงลงเมื่อตระหนักได้ว่าผู้เป็นแม่หลับอยู่อีกห้อง สุดท้ายแล้วนอกจากเสียงพูดของนักข่าวในห้องส่ง ก็ไม่มีเสียงบทสนทนาใดดังขึ้นอีก ต่างคนต่างดื่มด่ำกับรสชาติเข้มข้นของเหมาไถ ปล่อยใจไปกับฤทธิ์แอลกอฮอลล์ดีกรีต่ำ

 

บทสนทนาทางคำพูดดังบ้างหยุดบ้าง แต่บทสนทนาทางกายกลับไม่เคยหยุด สัมผัสของการนั่งชิดกันนั้นช่างอุ่นสบายเสียจนเซี่ยจื่อหยางแทบจะเคลิ้มหลับ มือแกร่งของเฮยเสียจื่อ แม้ว่าข้างหนึ่งจะถือแก้วเหล้า แต่อีกข้างกลับกุมมือคนสวมแว่นเอาไว้อย่างอ่อนโยน

 

 

แม้ว่าจะไม่พูดคุยกัน แต่สัมผัสที่ต่างฝ่ายต่างได้รับนั้นเจือปนไปด้วยบทสนทนาที่รู้กันอยู่เพียงแค่สองคน

 

 

ความรู้สึกที่ถูกส่งผ่านอย่างลับๆเพราะความเขินอาย และความรู้สึกที่ถูกส่งผ่านอย่างตรงไปตรงมาชัดเจน ถึงแม้ว่าสองสิ่งดังกล่าวจะต่างกัน แต่ความหมายที่สื่อออกมานั้นกลับตรงกันอย่างน่าอัศจรรย์

 

 

‘รัก’

 

 

…………

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s