Fantastic Beasts FanFiction [ Gellert Grindelwald x Percival Graves ] ‘กลิ่น’

Fantastic Beasts FanFiction

Pairing : Gellert Grindelwald x Percival Graves

 

‘กลิ่น’

 

…….

 

เพอร์ซิวัล เกรฟส์นั้นสมบูรณ์แบบ

 

ตัวตนของเกรฟส์นั้นเหมาะสมอย่างสำหรับการเป็นหุ่นเชิดของเขา กรินเดลวัลด์ไม่มีความเห็นอื่นนอกเหนือไปจากนี้

 

ทว่า สรรพสิ่งบนโลกล้วนมีทั้งข้อดีและข้อเสียฉันใด ความสมบูรณ์ของเจ้าหน้าที่กระทรวงคนนั้นก็เช่นเดียวกัน

 

สิ่งเดียวในตัวเพอร์ซิวัล เกรฟส์ที่กรินเดลวัลด์ไม่ชอบก็คือกลิ่นน้ำหอม พนันได้เลยว่าเกรฟส์คนนั้นต้องเป็นผู้สกัดและปรับปรุงสูตรด้วยตัวเอง เพราะมันเหมาะสมกับเขาเสียยิ่งกว่าอะไรดี

 

มัน…ยั่วยวนเกินไป….

 

ไม่ใช่ความยั่วยวนดุจสาวงาม เป็นกลิ่นที่คนอย่างเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ไม่สามารถอธิบายออกมาได้อย่างชัดเจน เป็นกลิ่นที่ไม่แรงจนฉุนหรือเจือจางเสียจนสัมผัสไม่ได้ แต่เป็นกลิ่นที่ทั้งนุ่มลึกและเร่าร้อนในเวลาเดียวกัน

 

นั่นทำให้ในช่วงแรกของการปลอมตัว เขาเสียสมาธิบ่อยครั้งเพราะกลิ่นนี้ แม้ว่าจะอยากกำจัดกลิ่นนั้นทิ้งก็ทำไม่ได้ เพราะนั่นเท่ากับเป็นการสร้างความระแวงทางอ้อมให้แก่เจ้าหน้าที่คนอื่นๆในมาคูซ่า

 

ถ้าแผนปลอมตัวพังไม่เป็นท่าเพียงเพราะปัจจัยเล็กๆนี้ กรินเดลวัลด์เองก็ตอบไม่ได้เช่นกันว่าเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

 

ในที่สุดกรินเดลวัลด์ก็หมดความอดทน เดิมทีเขาไม่ใช่คนใจเย็นมากมายอะไรอยู่แล้ว หลังจากที่เลิกงาน เสร็จธุระกับฉากหน้าจอมปลอม ไม้กายสิทธิ์ในมือโบกสะบัดอย่างหงุดหงิด

 

โทษฐานที่ทำให้เขารู้สึกหวั่นไหว

 

ไม่จำเป็นต้องเปล่งเสียงร่ายคาถา คำสาปกรีดแทงทำหน้าที่ของมันได้อย่างมีประสิทธิภาพเช่นเคย เสียงร้องที่เปี่ยมไปด้วยความเจ็บปวดหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากของเพอร์ซิวัล เกรฟส์ ก่อนที่เขาจะค่อยๆสะกดกลั้นความรู้สึก กัดฟันกลืนก้อนความเจ็บปวดลงคอ

 

ในขณะที่ฝืนทน นัยน์ตาสีเข้มของเกรฟส์จ้องเขม็งมองพ่อมดฝ่ายมืดอย่างท้าทาย

 

แน่นอนว่านั่นทำให้กรินเดลวัลด์ไม่พอใจ

 

“กลิ่นน้ำหอมของคุณทำให้ฉันประสาทเสียไม่พอ คุณเลยคิดจะยั่วโมโหฉันเพิ่มหรือไง?”

 

ความรู้สึกเจ็บปวดมหาศาลที่ราวกับถูกของมีคมนับล้านทิ่มแทงนั้นรุนแรงพอที่จะดับสติสัมปชัญญะของเกรฟส์ได้ในพริบตา ใบหน้าของชายวัยกลางคนเริ่มซีดเซียวและบิดเบี้ยว เหงื่อเย็นผุดซึมออกมาจากผิวหนัง กระแสลมหายใจปั่นป่วนจับทิศทางไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้น เกรฟส์ก็ยังคงยั้งสติไว้แล้วฝืนโต้ตอบกลับไป

 

กรินเดลวัลด์เรียกความพยายามของเกรฟส์ว่า ‘ความอวดดี’

 

“แพ้ทางน้ำหอมงั้นหรือ…ไม่นึกเลยนะว่าเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์จะมีจุดอ่อนที่น่าสมเพชขนาดนั้นด้วย”

 

“มิสเตอร์เกรฟส์ คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าฉันสามารถฆ่าคุณได้ทุกเมื่อ โดยเฉพาะ…ตอนนี้”

 

ถึงจะถูกขู่ แต่คนถูกจับก็ยังคงฝืนยิ้ม แม้ว่าร่างกายจะเริ่มรับไม่ไหวแล้วก็ตาม น้ำเสียงของเขาเริ่มขาดเป็นห้วงๆ

 

“แต่ก็..ไม่ฆ่าไม่ใช่หรือ….”

 

สาเหตุที่กรินเดลวัลด์ไม่ฆ่าผู้ชายคนนี้ทิ้งนั้น ทั้งสองฝ่ายต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ เพื่อการสวมรอยที่แนบเนียน เพอร์ซิวัล เกรฟส์นั้นเรียกได้ว่าไม่ต่างอะไรไปจากตำรา หากมีข้อสงสัยอะไรก็สามารถสอบถามข้อมูลได้ทุกเมื่อ

 

และกรินเดลวัลด์ก็รอบคอบพอที่จะเก็บอีกฝ่ายเอาไว้ หากภารกิจสำเร็จเมื่อไหร่ก็ตั้งใจว่าจะฆ่าทิ้งเสีย ส่วนเกรฟส์….เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น การถูกขังอยู่อย่างนี้ ยิ่งก่อนหน้านี้ที่ถูกทรมานเสียจนแทบไม่ใช่คน

 

ยิ่งเห็นความป่าเถื่อนของกรินเดลวัลด์ก็ยิ่งไม่คาดหวังแล้วว่าจะรอดชีวิตกลับไปได้ แต่ถ้าจะต้องตาย ก็ขอให้ได้หาเรื่องเยาะเย้ยอีกฝ่ายเสียหน่อยก็แล้วกัน

 

ซึ่งการยั่วโมโหของเกรฟส์นั้นได้ผลดีเยี่ยม กรินเดลวัลด์หงุดหงิดจนแทบจะร่ายคำสาปพิฆาตใส่เจ้าหน้าที่กระทรวงคนนี้เพื่อตัดปัญหา ยิ่งเห็นคู่สนทนาทำเป็นไม่รู้สึกรู้สากับคำสาปกรีดแทงก็ยิ่งโกรธจนแทบกระอักเลือด

 

เดิมทีก็แค่อยากมาระบายอารมณ์ให้หายหงุดหงิดแท้ๆ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าต้องโมโหมากกว่าเดิม

 

กลิ่นที่คุ้นเคยยังคงวนเวียนอยู่ใต้จมูกราวกับตามหลอกหลอน ผนวกกับอารมณ์ที่คุกรุ่น ในที่สุดกรินเดลวัลด์ก็โบกไม้กายสิทธิ์อีกครั้ง เหวี่ยงร่างของเพอร์ซิวัล เกรฟส์ลงจากเก้าอี้จนกระแทกกับพื้นแข็งอย่างรุนแรง แน่นอนว่าถ้าไม่ถูกคาถาพันธนาการไว้แน่นหนา คนถูกเหวี่ยงคงได้ยกแขนขึ้นป้องกันตัวแล้ว แต่เพราะว่าถูกตรึงไว้ด้วยเวทมนตร์ บริเวณศีรษะที่กระแทกกับพื้นจึงมีเลือดสีแดงสดไหลอาบหน้า

 

สติของเกรฟส์เริ่มเลือนรางยิ่งกว่าเดิม แต่ก็ยังพอมองเห็นว่าพ่อมดชั่วร้ายคนนั้นวางไม้กายสิทธิ์ลง กลิ่นกายที่แทบไม่ต่างไปจากกลิ่นกายของเกรฟส์ตัวจริงลอยเข้ามาปะทะจมูก แม้ว่าจะเริ่มเจือจางลงแล้วแต่ก็ยังได้กลิ่นอยู่ดี

 

“ในเมื่อคาถาทำให้คุณกรีดร้องไม่ได้ ฉันว่าเรามาลองเล่นอะไรใหม่ๆกับร่างกายของคุณกันหน่อยไหม? ว่าไง? มิสเตอร์เกรฟส์”

 

มือหยาบกร้านของกรินเดลวัลด์เริ่มขยับลูบไล้อวัยวะช่วงล่างของเกรฟส์ แม้ว่าจะไม่ถูกสัมผัสโดยตรงเพราะมีเนื้อผ้าเป็นอุปสรรคกั้นกลาง ทว่า นัยน์ตาที่เคยเปี่ยมไปด้วยความเยือกเย็นกลับเริ่มแฝงไปด้วยความรู้สึกแปลกปลอมบางอย่างแทรกซึมเข้ามา

 

แน่นอนว่าตกใจกลัวก็ส่วนตกใจกลัว เกรฟส์ในตอนนี้สะกดจิตตัวเองในหัวเป็นพันล้านครั้ง ฉุดรั้งความกล้าเอาไว้กับตัว ทำทีเป็นหยอกล้ออีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงที่เจือความสมเพช

 

“กรีดร้องอย่างนั้นหรือ…? สมกับที่เป็นคุณ รสนิยมเลวร้ายเหมือนเดิม”

 

“อย่าเพิ่งด่วนตัดสินสิ มิสเตอร์เกรฟส์”

 

กรินเดลวัลด์หัวเราะหึๆ โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ลมหายใจร้อนกระทบกับใบหน้าของคนบาดเจ็บอย่างแผ่วเบา

 

“….รสนิยมที่ว่านั่น บางที…คุณอาจจะหลงรักมันก็ได้นะ”

 

……….

Advertisements

One thought on “Fantastic Beasts FanFiction [ Gellert Grindelwald x Percival Graves ] ‘กลิ่น’

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s