Fantastic Beasts FanFiction [ Gellert Grindelwald x Percival Graves ] ‘กระจก’

Fantastic Beasts FanFiction

Pairing : Gellert Grindelwald x Percival Graves

‘กระจก’

 

…….

 

กระจก

 

นั่นคือหน้าที่ประจำของเพอร์ซิวัล เกรฟส์ในทุกๆเช้า ตั้งแต่ที่ถูกจับตัวมา ภาพที่เห็นจนชินตาก็คือร่างกายของ ‘ตัวเขาเอง’ ที่กำลังแต่งตัวอยู่อย่างเงอะๆงะๆ

 

“อย่าลืมเข็มกลัดด้วย”

 

แม้ว่าจะถูกจับมัดมือไพล่หลังเอาไว้ แต่น้ำเสียงของชายวัยกลางคนก็ฟังดูไม่ทุกข์ร้อนแต่อย่างใดเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ที่กำลังสาละวนอยู่กับการจัดเนกไทเอื้อมมือไปแตะบริเวณปกเสื้อว่างโล่ง ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ชินเสียทีกับรูปแบบการแต่งตัวของเจ้าหน้าที่กระทรวงคนนี้

 

คนถูกเตือนโบกไม้กายสิทธิ์อย่างไม่ใส่ใจนัก เข็มกลัดรูปแมงป่องลอยเข้าหาฝ่ามือที่รับไว้ได้อย่างเหมาะเจาะ กรินเดลวัลด์ค่อยๆบรรจงกลัดแมงป่องทั้งสองตัวด้วยมือ เกรฟส์มักจะบ่นเสมอว่าการที่ต้องเห็นตัวเองใช้ไม้กายสิทธิ์ช่วยในการแต่งตัวนั้นเป็นเรื่องผิดวิสัยที่ชวนให้ไม่สบายใจ

 

กรินเดลวัลด์ที่อยู่ในช่วงเรียนรู้นิสัยเกรฟส์ไม่เคยเข้าใจความละเอียดลออของผู้ชายคนนี้เท่าไหร่ แต่เพราะตอนนี้เขาต้องเป็น ‘เพอร์ซิวัล เกรฟส์‘ จึงจำต้องเลียนแบบทุกอย่างให้เหมือนมากที่สุด

 

“ถ้าคุณแต่งตัวไม่เรียบร้อยไปทำงานบ้าง ฉันคงไม่ต้องลำบากขนาดนี้”

 

กรินเดลวัลด์ทำสีหน้ายุ่งยากพร้อมกับบ่นอย่างตรงไปตรงมา แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้จริงจังกับคำพูดอะไรมากมายนัก การเป็นเพอร์ซิวัล เกรฟส์นั้นมีข้อดีมากพอที่จะช่วยกลบนิสัยจุกจิกต่างๆได้หมด

 

“ไม่มีทาง”

 

เกรฟส์ตัวจริงเอ่ยยิ้มๆ นัยน์ตาสีเข้มกวาดตามองสำรวจร่างปลอมของตัวเองอย่างพินิจพิจารณา

 

“ผ้าเช็ดหน้าล่ะ?”

 

“…..” กรินเดลวัลด์หยิบผ้าเช็ดหน้าสีพื้นขึ้นมาให้ดู ตัวอักษร ‘PG’ ที่ปรากฏอยู่บนผ้าเนื้อดีนั้นถูกเย็บปักขึ้นมาอย่างประณีตบรรจง

 

“คุณพกมันไว้ ทั้งๆที่อาจไม่ต้องใช้ก็ได้เนี่ยนะ” พ่อมดชั่วร้ายบ่นอีกครั้งขณะที่เก็บผ้าเช็ดหน้าลงตามเดิมเกรฟส์หัวเราะออกมาเบาๆ เขาพยักหน้าเรียกคู่สนทนาเช่นเดียวกับทุกเช้า กรินเดลวัลด์เข้าใจสัญญาณนั้นจึงเดินไปหาอย่างไม่มีอิดออด ย่อตัวลงให้เข่าแตะพื้น ในขณะที่เกรฟส์ผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้ในสภาพมัดมือไพล่หลังค่อยๆโน้มหน้าเข้าไปใกล้

 

ลมหายใจแผ่วเบาสัมผัสโดนบริเวณต้นคอของกรินเดลวัลด์เล็กน้อยขณะใบหน้านั้นเคลื่อนผ่าน ริมฝีปากของชายวัยกลางคนอ้าออก ใช้ฟันช่วยจัดเนกไทสีดำนั้นให้เข้าที่

 

ไม่มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษ เดิมทีเกรฟส์ก็แค่เสนอตัวว่าอยากช่วยจัดเนกไทให้เท่านั้น แต่กรินเดลวัลด์ไม่อยากปลดโซ่ตรวนลงอาคมที่พันธนาการอีกฝ่ายเอาไว้

 

ดังนั้นเรื่องนี้จึงจบลงด้วยการใช้ปากแทนมือ

 

อันที่จริงแล้วกรินเดลวัลด์มีสิทธิ์ปฏิเสธ ไม่ว่าอย่างไรสถานะของเขาก็เหนือกว่าเกรฟส์อยู่แล้ว แต่ที่ไม่ทำก็เพราะอยากรู้ว่าคนอย่างเกรฟส์จะยอมทำตามข้อเสนอของเขาหรือไม่ เพื่อเก็บไว้ใช้เป็นส่วนหนึ่งในการวิเคราะห์ตัวตนของเกรฟส์ และถ้าหากจะทำจริง คนอย่างเขาจะยอมลดตัวลงคุกเข่าให้ก็ได้

 

ผลจึงออกมาเป็นอย่างที่เห็น และกลายเป็นสถานการณ์พิลึกพิลั่นเช่นนี้ แต่ก็น่าแปลกที่กรินเดลวัลด์ไม่รู้สึกรังเกียจเลยแม้แต่น้อย ยิ่งเห็นก็ยิ่งอยากให้เกรฟส์ใช้ปากทำความสะอาดรองเท้าให้เขาด้วย แต่ก็ต้องพับความคิดนี้เก็บไปก่อนชั่วคราวเพราะเกรงว่าจะเข้าที่ทำงานสาย เอาไว้ไปเล่นสนุกกันอีกทีตอนกลางคืนน่าจะสะดวกกว่า

 

ไม่นานนักเกรฟส์ตัวจริงก็เงยหน้าขึ้น เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเนกไทนั้นเข้าที่เข้าทางเรียบร้อยแล้ว กรินเดลวัลด์ลุกขึ้นยืน กระชับเสื้อโค้ทสีดำขลิบขาวเล็กน้อย

 

จากนี้ไปเขาคือเพอร์ซิวัล เกรฟส์

 

กรินเดลวัลด์ในร่างเกรฟส์เดินจากไปเงียบๆในท่าเดินที่เรียกได้ว่าไม่ต่างอะไรไปจากตัวจริงเลยแม้แต่น้อย ส่วนเกรฟส์ตัวจริงก็ไม่ได้พูดอะไรมาก ถึงแม้จะยอมให้ความร่วมมือกับงานของอีกฝ่ายอย่างว่าง่ายแต่ก็ใช่ว่าจะเป็นฝ่ายเอ่ยปากอวยพรให้กรินเดลวัลด์โชคดี อย่างไรเสีย การถูกขังอยู่ ณ ที่แห่งนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาเต็มใจตั้งแต่แรก

 

ความสัมพันธ์ของพวกเขานั้นเรียบง่าย กรินเดลวัลด์ต้องการพลังสนับสนุนจากออบสคูเรียล เพราะอย่างนั้นจึงปลอมตัวเป็นเกรฟส์ด้วยน้ำยาสรรพรส และเนื่องจากการจะปลอมตัวเป็นใครสักคนนั้นต้องใช้เส้นผม เพอร์ซิวัล เกรฟส์ตัวจริงจึงยังมีขีวิตอยู่เพื่อเป็นวัตถุดิบสำหรับผสมน้ำยาสรรพรส รวมทั้งเป็นคู่มือมนุษย์สำหรับสอบถามข้อมูลที่จำเป็นต่างๆอีกด้วย

 

ที่ยอมให้ความร่วมมือก็เพราะอยากลดความระแวงของกรินเดลวัลด์ลง ยอมอ่อนข้อเพื่อหาทางหนีไปแจ้งข่าวกับมาคูซ่า นั่นคือแผนการคร่าวๆที่เกรฟส์คิดเอาไว้

 

แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าถึงบทบาทสมมติที่วางไว้ให้ตัวเองมากกว่าที่คิด

 

เผลอตั้งใจสอน ตั้งใจแนะนำ ให้ข้อมูลอย่างเต็มที่ คงเพราะกรินเดลวัลด์เป็นนักเรียนที่ดี ความจำดี พูดอะไรก็เข้าใจ ไม่เหมือนลูกน้องบางคนที่มาคูซ่าที่ต้องอธิบายซ้ำหลายๆครั้งจนปากเปียกปากแฉะ

 

นอกจากนั้นแล้วยังเผลอเสนอตัวช่วยจัดเนกไทให้ด้วย

 

ห้ามปากตัวเองไว้ไม่ทันเพราะความเงอะงะของอีกฝ่ายที่บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นแค่เด็ก ทั้งๆที่อายุอานามก็เริ่มไม่น้อยกันแล้ว ซ้ำยังเป็นเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ พ่อมดชั่วร้ายคนนั้นอีกต่างหาก….

 

เพอร์ซิวัล เกรฟส์ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน

 

กระจกมีหน้าที่แค่สะท้อนภาพลักษณ์ของอีกฝ่าย อย่างมากสุดก็แค่เตือนเรื่องเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายอย่างเรียบเฉย ไร้ซึ่งความรู้สึกเจือปน

 

พอย้อนคิดดูแล้ว

 

เพอร์ซิวัล เกรฟส์ เป็นกระจกที่ทำงานเกินหน้าที่มากไปจริงๆ

 

………..

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s