Mob Psycho 100 FanFiction [ Ekubo (Dimple) x Reigen Arataka ] ‘Lively Morning’

Mob Psycho 100 FanFiction

 

Ekubo (Dimple) x Reigen Arataka

 

‘Lively Morning’

 

……….

 

 

“เฮ้ย เรเกน”

 

เสียงเรียกแหบห้าวของชายวัยกลางคนในสารรูปเปลือยเปล่าตั้งแต่หัวจรดเท้าเรียกความสนใจจากเจ้าของห้องพักได้เป็นอย่างดี เรเกน อาราทากะเลิกยุ่งกับการแยกเสื้อผ้าที่ถูกถอดเขวี้ยงทิ้งไปทั่วห้องก่อนจะหันไปถามเจ้าของเสียงอย่างนึกสงสัย

 

“ว่าไง เอคุโบะ?”

 

“หากางเกงในของหมอนี่ไม่เจออะ…”

 

“…..”

 

ท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆยามเช้าที่ส่องประกายไปทั่ว ความสงบสุขของเช้าวันใหม่ได้ถูกทำลายลงด้วยสงครามขนาดย่อม เอคุโบะชูบ๊อกเซอร์ตัวหนึ่งไว้ให้สูงที่สุดเท่าที่จะสูงได้ ในขณะที่เรเกนตะเกียกตะกายหมายจะคว้าเอาของส่วนตัวของตัวเองคืนมา

 

“น่าๆ ขอยืมหน่อยสิ นายจะให้หมอนี่เดินโตงเตงกลับบ้านแบบนี้รึไง” ภายนอกเอคุโบะเอ่ยออกมาอย่างเอือมระอา แต่ภายในใจนั้นกลับยิ้มเจ้าเล่ห์ ต้อนรับเช้าวันใหม่ด้วยการแกล้งเรเกน อาราทากะก็ไม่เลวเหมือนกัน

 

“งั้นก็ช่วยกันหาสิเฟ้ย!! ไม่ใช่มาเอาของฉันไปใช้!!” คนผมสีน้ำตาลอ่อนโวยวายอย่างไม่ยอมแพ้ ไอ้เรื่องน่าอายน่ะมันแหงอยู่แล้ว แต่ก็อดเป็นห่วงความรู้สึกของเจ้าของร่างสูทดำคนนั้นไม่ได้ ถ้าได้สติมาแล้วเห็นว่าตัวเองนุ่งบ๊อกเซอร์คับๆของใครก็ไม่รู้แล้วจำอะไรไม่ได้น่ะมันน่าสงสารจะตาย!!!

 

“โฮ่ยๆ อย่างกสิฟะ จ่ายค่าแรงชิเงโอะแค่นั้นแล้วยังจะงกบ๊อกเซอร์อีกเหรอ” พอถูกจี้ใจดำเรื่องค่าแรงที่ไม่เป็นธรรม ท่าทีของคนตัวเล็กกว่าก็ชะงักไปเล็กน้อย เมื่อสมองประมวลได้ว่าเรื่องราวในเช้าวันนี้กับเรื่องค่าแรงเป็นคนละเรื่องกัน เรเกนในเชิ้ตขาวหลวมๆที่สวมคลุมตัวลวกๆจึงเลิกอึ้งแล้วเถียงต่ออย่างรวดเร็ว

 

“ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลยนี่หว่า!! อย่ามาทำให้เขวสิเฮ้ย!!”

 

“งั้นก็ยอมๆ…หือ เรเกน นั่นไม่ใช่เสื้อนายไม่ใช่เรอะ?”

 

เอคุโบะเอ่ยทักอย่างประหลาดใจ เรเกนทำหน้าเหวอ รีบก้มสำรวจเสื้อที่ตัวเองสวมอยู่ พอมองขนาดเสื้อแล้วจึงได้รู้สึกเอะใจในขนาดความหลวมของมัน

 

“จะว่าไปเมื่อเช้าก็สะลึมสะลือเกินไปหน่อย… เอางี้ แลกกัน เอาบ๊อกเซอร์ฉันคืนมาแล้วเอาเสื้อนายคืนไป” เรเกนยื่นข้อเสนออย่างชาญฉลาด เอคุโบะเดาะลิ้นอย่างหงุดหงิดใจที่แกล้งอีกฝ่ายไม่สำเร็จ แต่เมื่อก้มมองเชิ้ตหลวมๆบนร่างเรเกนแล้วก็เกิดความคิดดีๆขึ้นมาในหัว

 

“ไม่แลก”

 

“ไหงงั้น?!”

 

“ก็นายใส่อย่างนี้แล้วดูเซ็กซี่ดีนี่หว่า” เอคุโบะยิ้มเจ้าเล่ห์ พอเห็นท่าทีของอีกฝ่ายริมฝีปากของเรเกนกระตุกไปมา สองขาก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย สัญชาตญาณเอาตัวรอดเริ่มทำงานอย่างหนักหน่วง

 

“อะแฮ่ม! ฟังนะเอคุโบะ ตอนนี้มันเช้าแล้วถูกมั้ย? เพราะฉะนั้นหมดเวลาสนุกแล้ว เอาบ๊อกเซอร์ฉันคืนมา เอาเสื้อนายคืนไป จะได้ไปแต่งตัวไปทำงานกันซะที นึกถึงวิญญาณที่จะมาเป็นอาหารเช้าของนายสิ”

 

เรเกนเริ่มโน้มน้าวคู่สนทนาอย่างมีเหตุผล ชายหนุ่มเชื่อมาตลอดว่าการให้เหตุผลที่ดีเป็นหลักการสำคัญที่จะใช้ในการโน้มน้าวใจผู้อื่นให้สำเร็จ แต่ถึงอย่างนั้น คำพูดของเขากลับไม่เข้าหูเอคุโบะเลยแม้แต่น้อย

 

วิญญาณร้ายคว้าหมับเข้าที่แขนเรเกน ออกแรงดึงร่างของอีกคนเข้ามาใกล้ก่อนจะรีบจู่โจมริมฝีปากของคนตัวเล็กกว่าทันทีที่มีโอกาส แต่เรเกนไหวตัวทัน ยกมือขึ้นมาบังได้ทันท่วงที

 

“ฮะฮ่า ช้าไปนะเอคุโบะ!! เอาล่ะ เลิกเล่นได้แล้— เฮ้ย?!”

 

เรเกนรีบดึงฝ่ามือตัวเองออกจากปากของอีกฝ่ายที่แทบจะกลืนกินมือของตนเข้าไป และเมื่อไร้ซึ่งฝ่ามือบดบัง ริมฝีปากของวิญญาณร้ายในร่างชายวัยกลางคนก็ประกบเข้ากับริมฝีปากของเรเกนอย่างดูดดื่ม คนถูกปล้นจูบส่งเสียงอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์ มืออยู่ไม่สุขของเอคุโบะเริ่มขยับยุกยิกเล่นซนไปทั่ว จากเสียงอู้อี้ที่แสดงถึงความไม่พอใจกลับกลายเป็นเสียงคราง

 

 

 

และเนื่องมาจากการละเล่นหยอกล้อกันของทั้งคู่ ทำให้เช้าวันนั้น เรเกนและเอคุโบะไปถึงสำนักงานสายผิดปกติ ซ้ำยังสลับเสื้อผ้าใส่ผิดตัวกันวุ่นวายไปหมด เจ้าของสำนักงานฟุบหน้าลงกับโต๊ะทำงานอย่างเหนื่อยอ่อน ในขณะที่วิญญาณลูกไฟสีเขียวฮัมเพลงอย่างร่าเริง

 

“อ…อารมณ์ดีจนน่าหมั่นไส้เชียวนะ”

 

“มิจฉาชีพอย่างนายจะมาสู้วิญญาณชั้นสูงได้ยังไงกันเล่า”

 

เอคุโบะหลิ่วตาให้ชายหนุ่มสูทเทาก่อนจะฮัมเพลงต่อ ปล่อยให้เรเกนนึกคาดโทษอีกฝ่ายอยู่ในใจ

 

‘ฝากไว้ก่อนเถอะ!!!’

 

และนั่นคือประโยคสุดท้ายที่ผุดขึ้นมาในหัวของชายหนุ่มก่อนที่จะผล็อยหลับไป ไม่นานนัก ท่วงทำนองรื่นเริงของเอคุโบะก็ได้หยุดลง ดวงวิญญาณสีเขียวยักยิ้มอย่างพึงพอใจขณะมองสภาพของเรเกนที่กำลังหลับ จริงๆก็ว่าจะแกล้งแค่นิดเดียว แต่สุดท้ายก็เผลอทำไปจนได้

 

“แย่จริงๆ”

 

เอคุโบะพึมพำออกมาอย่างแผ่วเบา

 

“ก็เพราะนายนั่นแหละนะที่ทำให้ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ทุกที”

 

เป็นความผิดของนาย…ที่ดันทำให้ฉันตกหลุมรัก

 

และนั่นล่ะ คือความผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของ เรเกน อาราทากะ

 

…..

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s