Samurai Flamenco FanFiction [ Goto Hidenori x Maya Mari ] ‘โอกาส’

ในวันที่ท้องฟ้าขมุกขมัว โกโต้ ฮิเดโนริหยิบร่มขึ้นมาจากที่เก็บร่มของร้านอาหารก่อนจะเดินออกจากร้านโดยมีเสียงขอบคุณของพนักงานดังไล่หลัง ชายหนุ่มเดินเลาะชายคาของร้านรวงต่างๆไปเรื่อยๆ สวนทางกับกระแสผู้คนมากมายท่ามกลางค่ำคืนในเมืองใหญ่ที่ประดับประดาไปด้วยแสงไฟ
เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นเรียกร้องความสนใจจากผู้เป็นเจ้าของได้เป็นอย่างดี ตำรวจหนุ่มในชุดลำลองหยิบมือถือขึ้นมาก่อนจะเปิดฝาพับแล้วยิ้มให้กับข้อความนั้น รู้ตัวอีกที ร่างบอบบางของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาเกาะแขนข้างที่ถือร่มของเขาอย่างรวดเร็ว

“คุณตำรวจ!!”

“เธอเองเรอะ ตกใจหมด” โกโต้เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยขัดกับคำพูดของตนพร้อมกับเก็บโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋า มายะ มาริในชุดปลอมตัวเบะปากไม่พอใจกับปฏิกิริยาของอีกฝ่าย เด็กสาวไอดอลพองแก้มน่ารัก ขณะที่เกาะแขนคนตัวสูงแล้วออกเดินไปพร้อมกันริมฝีปากบางก็ขยับขึ้นลงบ่นอีกฝ่ายอย่างเอาแต่ใจไปตลอดทาง

“ออกมาหาอะไรกินคนเดียวได้ยังไง ฉันเองก็หิวนะ จะให้กินแต่อาหารสำเร็จรูปน่ะไม่ไหวหรอก!”

“ก็เธอบอกเองไม่ใช่เรอะว่าไม่อยากออกไปไหนน่ะ” โกโต้ทำหน้าเหนื่อยหน่าย หลังจากที่ถูกคิงโทเจอร์เล่นงาน ยัยไอดอลคนนี้ก็มองหน้าเพื่อนๆไม่ติดจึงแอบหนีมาอยู่ที่ห้องของเขา พอถูกรบเร้าเข้ามากๆก็จนใจจะปฏิเสธ สุดท้ายเลยเหมือนมีลูกให้เลี้ยงก่อนวัยอันควร

“ก็แหม… ถ้าโดนเห็นหน้าเอาจะแย่นี่นา แต่ว่าอย่างยัยพวกนั้นน่ะไม่โผล่มาแถวนี้ตอนดึกๆหรอก หรือต่อให้อยู่ คุณตำรวจก็ต้องช่วยฉันอยู่ดีใช่ม้า”

“ไม่ล่ะ”

“อ๋า ใจร้ายยย”

มาริโวยวายต่อไปอย่างเอาแต่ใจ โกโต้ถอนหายใจอย่างเอือมระอา เอาเถอะ ร่าเริงขึ้นกว่าเดิมก็ถือว่าดีแล้วล่ะ อีกไม่นานก็คงกลับไปแล้ว จะทำเป็นไม่ใส่ใจก็กระไรอยู่ ถึงจะไม่ใช่คนดีเด่อะไรที่ปฏิบัติตามกฎอย่างเคร่งครัดเหมือนมาซาโยชิ แต่ก็ไม่ใจจืดใจดำพอที่จะละเลยเด็กสาวที่กำลังมีสภาพจิตใจย่ำแย่หรอก

“นี่ๆ หิวแล้วล่ะๆ”

“อา รู้แล้วน่า ให้ตายสิ ว่าแต่ดึกขนาดนี้จะไม่เป็นอะไรเหรอ เธอน่ะบอกเองไม่ใช่เหรอว่าจะไม่กินอะไรหลังสามทุ่มน่ะ”

“แค่วันนี้วันเดียวน่า เพราะงั้นไม่เป็นไรหรอก!”

“ให้ตายสิ อย่าเลือกของแพงๆก็แล้วกัน” โกโต้บ่นงึมงำ เสียงใสของอีกฝ่ายยังคงเจื้อยแจ้วต่อไปเรื่อยๆ ตำรวจหนุ่มเหลือบมองใบหน้าด้านข้างของเด็กสาวแล้วลอบยิ้ม เสียงแจ้งเตือนจากอีเมลที่ถูกตั้งเวลาส่งดังขึ้นอีกครั้ง ในตอนแรกโกโต้ตั้งใจจะหยิบขึ้นมาตอบแต่พอเห็นว่ามาริกำลังชวนคุยอย่างร่าเริง คนตัวสูงจึงละเลยโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นไป เสียงทุ้มต่ำขานรับเรื่องราวของเด็กสาวไปเรื่อยๆ

ถึงแม้จะเล็กน้อย ไม่ว่าจะเข้ามาในสถานะใด หัวใจของโกโต้ ฮิเดโนริไม่ได้ถูกปิดตายอีกต่อไป

……..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s