Osomatsu-San FanFiction [ Matsuno Karamatsu x Matsuno Karamatsu ] ‘สัตว์ร้ายกับห้วงทะเลลึก’

Osomatsu-San FanFiction

Matsuno Karamatsu x Matsuno Karamatsu (คาราคารา)

‘สัตว์ร้ายกับห้วงทะเลลึก’

….

มัตสึโนะ คารามัตสึเหมาะกับสีน้ำเงิน

นั่นเป็นสิ่งแรกที่ผมคิดขณะที่ลืมตาตื่นขึ้นมาเป็นครั้งแรกบนโลกใบนี้ คารามัตสึ…ตัวตนแท้จริงที่สร้างผมขึ้นมาจากความนึกคิดด้านลบเหมาะสมกับสีน้ำเงินจริงๆ

สีน้ำเงินที่ไม่ว่าจะมองทีไรก็รู้สึกสบายใจ ไว้วางใจได้ ไม่ต่างอะไรไปจากมหาสมุทรที่งดงามยามไร้คลื่นลม นั่นคือสิ่งที่คนอื่นๆรับรู้เกี่ยวกับตัวตนของเขา ทว่า นั่นเป็นเพียงแค่เปลือกนอกที่คนอื่นมองไม่ทะลุ…

ขึ้นชื่อว่ามหาสมุทร ผิวน้ำที่นิ่งสงบนั้นเป็นสิ่งไม่จีรัง ลึกลงไปในมหาสมุทร ภายใต้ความเงียบสงบที่เป็นฉากหน้า สัตว์ทะเลอันตรายแหวกว่ายอยู่ในนั้น รอวันที่จะได้โผขึ้นมาทำอันตรายใครก็ตามที่รุกล้ำเข้ามาในห้วงอาณาเขตสีน้ำเงินของมัน

และตัวผมก็คือสัตวชนิดนั้น

สัตว์ที่อาศัยอยู่ในห้วงมหาสมุทรสีสวย ยามใดที่คารามัตสึถูกทำร้าย ผมพร้อมเสมอที่จะออกมาเพื่อช่วยเจ้านายของตน

ทว่า ในบางที ตัวตนของผมก็ไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิง ไม่สามารถปกป้องคารามัตสึเอาไว้ได้ ทุกๆวัน เสียงอึกทึกจากโลกภายนอกมักจะปลุกผมที่กำลังนอนสะลึมสะลือ และเมื่อลืมตาขึ้นเห็นภาพของคารามัตสึที่กำลังถูกมัตสึโนะ อิจิมัตสึทำร้าย ผมได้แต่กำหมัดแน่น กัดฟันกรอด แม้จะอยากเข้าไปช่วย แต่เรื่องบางอย่างย่อมมีขีดจำกัดของมัน เรื่องนี้เองก็เช่นกัน

ห้ามทำร้ายครอบครัวมัตสึโนะ นั่นคือกฎที่คารามัตสึพร่ำบอกผมจนปากเปียกปากแฉะ

‘ถึงแม้ว่าพวกเขาจะทำร้ายนายน่ะเหรอ’

ทำร้ายทั้งร่างกาย…และจิตใจ

‘ใช่ ไม่ว่ายังไงก็ห้ามทำร้ายพวกเขาเด็ดขาด’ คารามัตสึตัวจริงพยักหน้า รอยยิ้มที่ปรากฏอยู่บนใบหน้านั้นบิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวด

ด้วยเหตุนั้นผมจึงได้แต่ข่มอารมณ์ตัวเอง ทำตามคำสั่งของคารามัตสึตัวจริงอย่างเคร่งครัด ใช่แล้ว ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ผมทำตามคำสั่งของเขาทุกอย่าง เพียงเพราะอยากได้ทั้งคำชมเชย รอยยิ้มขอบคุณ และความรู้สึกไว้วางใจ….

เห็นค่าของฉันบ้างสิ คารามัตสึ…

คารามัตสึเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับคนรอบข้าง… ทว่า ไม่เคยให้ความสำคัญกับตัวเองเลยแม้แต่น้อย……

กับคนที่เป็นด้านมืดของตัวเอง เขาจึงไม่ให้ความสนใจกับผมเท่าที่ควร…

ผมหลับตาลงอีกครั้ง ไม่นานนัก เสียงโครมครามดังขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง ผมลืมตาขึ้นมา นึกด่าอิจิมัตสึอยู่ในใจ รังแกคารามัตสึของผมอีกแล้วหรือ ทว่า ‘คนเหล่านั้น’ ไม่ใช่อิจิมัตสึ ไม่ใช่คนในครอบครัวมัตสึโนะ เป็นเพียงแค่พวกอันธพาลสกปรกเท่านั้น

อาณาเขตมหาสมุทรถูกรุกล้ำ ผมดีดตัวขึ้นมา ชั่วพริบตาก็ควบคุมร่างของคารามัตสึเอาไว้ได้ทั้งร่าง

กลิ่นคาวเลือดจากร่างของคารามัตสึกระตุ้นสัญชาตญาณดิบ ผมแสยะยิ้มแยกเขี้ยว ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความมุ่งร้าย

ไม่ใช่เพียงสัตว์อันตรายที่ซุกซ่อนอยู่ในมหาสมุทรอีกต่อไป ไม่ใช่ตัวตนที่ยังคงมีความยับยั้งชั่งใจ แม้จะมีไม่มากนัก แต่ก็ถือว่ายังมี

‘….ปีศาจ….’

นั่นล่ะ ตัวตนของผมที่กำลังทำลายชีวิตของมนุษย์อันธพาลเบื้องหน้า

สัตว์ร้าย….ที่กลายเป็นปีศาจ

………

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s