Dàomù bǐjì FanFiction [ เซี่ยจื่อหยาง + เซี่ยจื่อหยาง ] ‘ความจริงที่ตรงกันข้าม’

เพิ่งเอาจากลิงค์นี้มาลงบล็อกดีๆค่ะ https://twishort.com/D8Xjc

_____________________________

Dàomù bǐjì FanFiction

เซี่ยจื่อหยางกับเซี่ยจื่อหยาง

‘ความจริงที่ตรงกันข้าม’

…..

ผมหอบหายใจอยู่พักใหญ่ ยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อที่บริเวณหน้าผาก เสียงปลงตกของชายหนุ่มคนหนึ่งดังลอดออกมาจากซอกหินแคบๆมืดสนิท

“พอ…พอเถอะ ไม่…ไม่มีประโยชน์หรอก”

“น..นายเตรียมจะถูกฝังอยู่ที่นี่ตลอดไปงั้นหรือ” ผมพึมพำออกมาอย่างไม่เชื่อหู

อาจเพราะเสียแรงไปกับการทำทุกอย่างเพื่อช่วยเขาออกมาคงทำให้ผมเหนื่อยจนประสาทหลอน แต่เมื่อเซี่ยจื่อหยางยืนยันความต้องการของตนอีกครั้ง ผมก็พบว่าตัวเองไม่ได้หูฝาดไปอย่างที่คิด

“ย…ยอม..ยอมแพ้แล้วรึไง”

“ฮื่อ” เขาตอบคำถามของผมสั้นๆ ผมได้ยินเสียงอีกฝ่ายถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน

“ขอบ…ขอบคุณที่อุตส่าห์ช่วยมาตั้งหลายวัน แต่ฉันไม่ไหวแล้ว นาย…นายเองถ้าไม่เก็บแรงไว้เดี๋ยวก็ออกจากที่นี่ไม่รอดหรอก ไม่…ไม่มีประโยชน์อะไรเลยถ้าพวกเราทั้งคู่ตายอยู่ที่นี่”

นายไม่อยากกลับไปเจอแม่กับเพื่อนแล้วรึไง พอถามออกไปอย่างนั้นเขาก็ตอบผมกลับมาด้วยน้ำเสียงที่คล้ายกับคนหมดแรง

“อยาก…อยากสิ แต่ว่า…อย่างน้อยคนพวกนั้นก็ยังมีนาย แค่นี้…ก็น่าจะพอแล้ว”

“…..” ผมเงียบไปครู่ใหญ่ กำหมัดแน่นอย่างไม่พอใจ ทำไมถึงได้ขี้แพ้อย่างนี้นะ อดทนต่ออีกหน่อยไม่ได้หรือไง แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็คือผม ผมก็คือเขา เขาอยากตาย ต่อให้ผมไม่ชอบการตัดสินใจของเขา ผมก็ต้องให้เขาตาย

นั่นก็เพราะเขาเป็นคนสร้างผมขึ้นมา…

ต่อให้ถูกสร้างขึ้นมาจากพลังด้านลบ แต่ผมก็ไม่ได้เกิดความคิดที่จะขัดขวางการมีชีวิตอยู่ของเขาแล้วสวมรอยแทนแต่อย่างใด หากผมถูกสร้างขึ้นมาโดยคนอื่น ผมก็คงฆ่าคนคนนั้นไปแล้ว แต่เพราะผมเป็นตัวก๊อบปี้ของเซี่ยจื่อหยาง ผมจึงไม่อยากฆ่าเขา

เรียกได้ว่าความกตัญญูต่อผู้ให้กำเนิดของเซี่ยจื่อหยางช่วยชีวิตเขาไว้โดยแท้ ถึงแม้ผมจะถูกสร้างขึ้นมาจากพลังที่ไม่ดีจนไม่สามารถเป็นคนดีได้ แต่นิสัยดีๆของเขาดันส่งผลกระทบมาถึงผมด้วย

และเพราะก๊อบปี้นิสัยที่เด่นชัดของเขามา ด้วยเหตุนั้นจึงลงมือทำร้ายเขาที่เป็นผู้สร้างตัวตนของผมขึ้นมาไม่ได้

แต่ถึงอย่างนั้น…สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาจากความชั่วร้าย ต่อให้ร่างต้นแบบจะเป็นคนดีขนาดไหน ผมก็ไม่มีวันกลายเป็นคนดีร้อยเปอร์เซนต์แน่นอน….

“ฝาก…ฝากดูแลทุกคนด้วยนะ” เสียงของเซี่ยจื่อหยางตัวจริงที่ดังลอดออกทำให้ผมนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยถามอีกฝ่ายออกไปด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความไม่มั่นใจ

“ฉันเนี่ยนะ…จะไหวเรอะ…” ผมว่าพลางใช้พลังเสกระเบิดขึ้นมา กลิ่นดินปืนจางๆโชยออกมาแตะจมูก

“นาย…นายทำได้น่า นายคือเซี่ยจื่อหยางเชียวนะ”

“ก็…ก็เพราะเป็นเซี่ยจื่อหยางนั่นล่ะถึงได้…ไม่ไว้ใจ”

“บ๊ะ ไอ้…ไอ้บ้านี่!”

เซี่ยจื่อหยางด่าผมอย่างเสียๆหายๆ แต่ถึงอย่างนั้นผมกลับรู้สึกว่าน้ำเสียงของเขาดูมีชีวิตชีวากว่าเดิมเล็กน้อย ผมหัวเราะออกมาเบาๆกับความเปลี่ยนแปลงนั้นก่อนจะถอยหลังออกไปไกลๆ หันหน้าไปมองทางอื่น หลังจากนั้นจึงจุดระเบิดแล้วโยนไปยังสถานที่เป้าหมายอย่างแม่นยำ

ลาก่อน…

เสียงระเบิดดังขึ้นตูมใหญ่ ตามมาด้วยเสียงพังถล่มของก้อนหิน ผมหันหลังหนีวาระสุดท้ายของเซี่ยจื่อหยางตัวจริงก่อนจะเดินจากไปเงียบๆ

ผมไม่ใจดีพอที่จะรั้งเขาไว้ให้ฮึดสู้มีชีวิตอยู่ต่อไป…. แต่ถ้าจะต้องตาย ก็อยากให้หมอนั่นตายโดยที่ไม่รู้ตัว จะได้ไม่ต้องทรมานมาก…..

เสียงย่ำฝีเท้ายังคงดังอยู่ต่อเนื่อง ผมก้าวเดินไปข้างหน้า ขยับแว่นให้เข้าที่เข้าทาง พร่ำทบทวนอะไรบางอย่างกับตัวเองไปมา

จากนี้ไปผมคือเซี่ยจื่อหยาง

ผมต้องกลับไปดูแลแม่ กลับไปกินเหล้ากับเพื่อน ใช้ชีวิตให้คุ้มกับตัวตนและชื่อที่ได้รับมา ปกปิดความจริงให้แนบเนียนที่สุด

ทว่า

…หากมีใครบังเอิญรู้ความจริงว่าผมเป็นแค่ตัวก๊อบปี้แล้วเอ่ยถามออกมา ผมก็จะยอมรับ และเล่าให้เขาฟังว่าตัวผมนั้นคุ้มคลั่งจนต้องลงมือแย่งชิงตัวตนมาจากตัวจริงแล้วฆ่าตัวจริงทิ้ง

สารภาพออกมาอย่างเต็มปากว่าผมคือคนร้ายที่ฆ่าเซี่ยจื่อหยาง ชายผู้พยายามทำทุกวิถีทางให้ตัวเองมีชีวิตอยู่รอดอย่างน่านับถือ

ผมคือปีศาจชั่ว ในขณะที่ตัวต้นแบบคือฮีโร่ผู้พ่ายแพ้ ซึ่งผมได้แต่หวังว่าเรื่องโกหกบิดเบือนความจริงนี้จะทำให้ใครก็ตามที่ได้ฟังเกิดความภูมิใจในตัวเซี่ยจื่อหยางสักเล็กน้อยบ้างก็ยังดี

ฝังกลบความจริงที่น่าสมเพชเอาไว้กับตัวจนกว่าความทรงจำทุกอย่างของผมจะหายไปอย่างถาวร เหลือไว้แต่เพียงคำโกหกสวยหรูที่ฝังอยู่ในความทรงจำของคนอื่น ถือเสียว่าเป็นของขวัญที่ผมมอบให้เขาเป็นครั้งสุดท้ายก็แล้วกัน

ครั้งสุดท้าย…ต่อไปผมคงไม่อาจทำอะไรเพื่อเขาได้อีก เพราะทันทีที่ต้องพูดความจริง ย่อมหมายความว่าผมไม่มีใครให้รักษาสายสัมพันธ์…

และไม่มีทางรักษาสายสัมพันธ์ระหว่างเซี่ยจื่อหย่างตัวจริงกับคนคนนั้นไว้ได้อีกต่อไป

ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ได้แต่หวังอยู่ในใจ

ความทรงจำที่ดีเป็นของขวัญที่พิเศษก็จริงเพราะมั่นใจได้ว่ามันยั่งยืนกว่าสายสัมพันธ์ที่อาจย่อยยับลงในสักวัน

แต่ถึงอย่างนั้น ของขวัญชิ้นนี้…ถ้าไม่มีใครได้รับก็คงดี

…..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s