Osomatsu-San FanFiction [ Matsuno Karamatsu x Matsuno Karamatsu ] ‘ฟองสบู่’

Osomatsu-San FanFiction

Matsuno Karamatsu x Matsuno Karamatsu

‘ฟองสบู่’

…..

ในวันที่อากาศดี เด็กน้อยกลุ่มหนึ่งส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว วิ่งไล่จับฟองสบู่ลูกกลมใสที่เพื่อนในกลุ่มเป็นผู้เป่า

ผมถอดแว่นกันแดดออกมา เหม่อมองฟองสบู่ขนาดเท่าๆกันลอยละล่องไปตามสายลมอ่อนๆ จ้องอยู่ครู่หนึ่งจนกระทั่งฟองสบู่เหล่านั้นเริ่มแตกและสลายหายไปในที่สุด

ว่างเปล่า เปราะบาง แตกสลายไปอย่างรวดเร็ว

ไม่ต่างอะไรไปจากมนุษย์เลยไม่ใช่รึไง…

มนุษย์ที่ชื่อว่ามัตสึโนะ คารามัตสึ…

“คารามัตสึ”

ผมละสายตาจากฟองสบู่ก่อนจะหันไปมองตามเสียงร้องทักที่ดังขึ้น เจ้าของเสียงมีใบหน้าที่เรียกได้ว่าไม่มีส่วนใดต่างไปจากตัวผมเลยสักนิด แม้แต่เสื้อผ้าก็ยังเป็นแจ็กเก็ตหนังสีดำตัวเก่งเหมือนกันไม่มีผิด

เด็กๆในสวนสาธารณะมองผมและเขาด้วยสายตาที่แสดงออกถึงความสนใจใคร่รู้ ผมยิ้มบางๆพลางพยักเพยิดไปยังที่นั่งข้างๆที่ยังว่างอยู่ มอง ‘คารามัตสึ’ ที่ตัวเองเป็นคนสร้างหย่อนก้นลงบนม้านั่งตัวเดียวกัน

เรื่องของเขานั้น ถ้าจะให้ผมอธิบายง่ายๆก็คือ โลกใบนี้แรกเริ่มเดิมทีมีคารามัตสึอยู่คนเดียว ซึ่งก็คือผม แต่หลังจากที่คารามัตสึอีกคนถูกสร้างขึ้นด้วยความบังเอิญ โลกใบนี้ก็มีมัตสึโนะ คารามัตสึถึงสองคน

ผมสร้างเขาขึ้นมาเป็นถังขยะรองรับอารมณ์โศกเศร้าของตัวเอง ผมไม่เข้มแข็งพอที่จะโอบอุ้มความรู้สึกเหล่านั้นไว้ได้ด้วยตัวคนเดียว แต่ถึงอย่างนั้น คารามัตสึคนนี้ก็ไม่ปริปากบ่นแต่ประการใด ซ้ำยังดีต่อผมมาก ทั้งๆที่ตัวเขานั้นเกิดจากความรู้สึกด้านลบของผมแท้ๆ

ในขณะที่ผมมัวแต่ย้อนคิดถึงเรื่องในอดีต คารามัตสึก็เปิดกระป๋องน้ำอัดลมที่อุตส่าห์เดินไปซื้อมาแล้วยื่นมันให้ผม ผมมองกระป๋องน้ำอัดลมที่ถูกชิงเปิดเสียก่อนแล้วได้แต่หัวเราะออกมาเบาๆ ความเอาใจใส่ของคารามัตสึอีกคนทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นหัวใจเช่นเดียวกับทุกๆครั้ง

เวลาที่ได้เป็นคนสำคัญของใครสักคนมันรู้สึกดีจริงๆนั่นล่ะ…

“นายอยากเล่นบ้างเหรอ?” คารามัตสึที่ถูกสร้างขึ้นเอ่ยถาม ขณะเดียวกันก็มองไปยังกลุ่มเด็กๆที่ยังคงสนุกกับการไล่จับฟองสบู่

“ใช่ที่ไหนล่ะ กำลังคิดอะไรเท่ๆอยู่ต่างหาก” ผมตอบ ยกน้ำอัดลมขึ้นดื่มสองสามอึกก่อนจะอธิบายความคิดตัวเองให้อีกฝ่ายฟัง

“ฟองสบู่น่ะทั้งเปราะบางและแตกสลายง่าย แตะนิดเดียวก็หายไปแล้ว เหมือนมนุษย์เลยใช่มั้ยล่ะ”

“งั้นเหรอ…” คารามัตสึอีกคนว่าพลางละสายตาจากฟองสบู่ลูกกลมใส เอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย

“แทนที่จะบอกว่าเหมือนมนุษย์ สู้พูดออกมาให้ครบประโยคไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ” เขาเว้นวรรคเล็กน้อย เอ่ยต่อไปอย่างสบายอารมณ์

“ฟองสบู่ที่เปราะบางไม่ได้เหมือนมนุษย์ แต่เหมือนมนุษย์ที่ชื่อคารามัตสึต่างหาก”

ผมฟังแล้วก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้ เป็นอย่างนี้เสมอ เขารู้ทันผมทุกเรื่อง พอถูกเฉลยความคิดออกมาขนาดนี้ผมก็ไม่รู้จะปฏิเสธไปทำไม จึงได้แต่พยักหน้ายอมรับอย่างง่ายดาย

ผมไม่เคยโกหกหรือปิดบังอะไรเขาได้เลยสักครั้ง

“นายคิดว่าเหมือนมั้ยล่ะ ทั้งว่างเปล่าและอ่อนแอ” ผมยิ้มเย้ยหยันตัวเอง ภาพของฝาแฝดอีกห้าคนผุดขึ้นมาในความทรงจำ ภาพของเหล่าพี่น้องที่ทำราวกับว่าผมนั้นไร้ตัวตน

สมกับที่เป็นความว่างเปล่าของบ้านมัตสึโนะ…

คารามัตสึเงียบไปชั่วครู่ ผมรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ทำให้วันดีๆของเขาต้องพังทลายลงเพียงเพราะคำพูดของผม เขาเหนื่อยกับเรื่องของผมมามากแล้ว เพราะอย่างนั้นถึงได้ชวนให้ออกมาเดินเล่นข้างนอกบ้านด้วยกัน แต่ท้ายที่สุดแล้วผมก็ทำตัวอ่อนแอ เอาแต่ใจตัวเอง พูดเรื่องของตัวเองโดยไม่สนใจความรู้สึกของเขาเลย

“ฟองสบู่น่ะ แตะแป๊บเดียวก็หายไปแล้ว” หมอนั่นว่าพลางถอนหายใจออกมา แต่หลังจากนั้นเขาก็ใช้ฝ่ามือทาบลงบนอกซ้ายของผมอย่างแผ่วเบา

“แต่นายน่ะยังอยู่ตรงนี้นี่นา เห็นมั้ยล่ะ ไม่เหมือนกันซักหน่อย”

ผมทำท่าจะเถียง แต่ก็เถียงไม่ออกเพราะถูกอีกฝ่ายเอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน

“ไม่มีทางหายไปไหนหรอก นายน่ะไม่ใช่ฟองสบู่ นายคือคารามัตสึเชียวนะ นายอยู่ในใจฉันตลอด จะหายไปได้ยังไงกัน” เขาว่าพลางยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน รอยยิ้มแบบเดียวกับที่เขามักจะใช้ปลอบโยนผมในยามโศกเศร้า และเมื่อได้เห็นรอยยิ้มของเขา ผมเองก็มักจะยิ้มตามอย่างอดไม่ได้

“ขอบคุณนะ…อ้อ สมกับที่เป็นตัวฉัน มุกเมื่อกี๊ยอดมาก” ผมเอ่ยออกไปจากใจจริง อีกฝ่ายเมื่อได้รับทั้งคำขอบคุณกับคำชมก็อึกอักไปต่อไม่ถูก เถียงผมว่าเมื่อกี๊นี้ไม่ใช่มุก แต่เป็นความจริงจากใจต่างหาก

พอมองดูปฏิกิริยาของเขา ผมก็อดถามตัวเองไม่ได้ ความจริงแล้ว…คารามัตสึอีกคนน่ารักขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน และอีกคำถามก็คือ ผมมองว่าคนที่หน้าเหมือนกับตัวเองน่ารักได้ยังไง

ผมไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างนั้น สิ่งที่ผมเข้าใจมีอยู่เพียงสิ่งเดียว

คารามัตสึอีกคนบอกว่า ตัวเขานั้นชอบให้ผมยิ้มบ่อยๆ โดยที่ไม่รู้ต้วเลยว่า ผมเองก็ชอบเห็นเขายิ้มเช่นกัน

ผมชอบรอยยิ้มของเขา ชอบที่สุดเลย

………..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s