Osomatsu-San FanFiction [ Matsuno Todomatsu x Matsuno Karamatsu ] ‘Lip Balm’

 

Osomatsu-San FanFiction

Matsuno Todomatsu x Matsuno Karamatsu

‘Lip Balm’
……
“อ๊ะ นี่ซัง ปากลอกนี่นา”

พอถูกโทโดมัตสึทัก ผมก็ยกนิ้วขึ้นมาแตะริมฝีปากของตัวเองเบาๆ

“นั่นสินะ ไม่รู้ตัวเลย ขอบคุณที่เตือนนะมายบราเธอร์” ผมเอ่ยตอบกลับไปอย่างนั้น ทว่า ถึงแม้โทโดมัตสึจะไม่บอก เรื่องนี้ผมก็รู้อยู่แล้ว

มัตสึโนะ คารามัตสึคนนี้พกกระจกติดตัวตลอดเวลา ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะรับรู้ความผิดปกติบางอย่างของร่างกายตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้สนใจมันเลยสักนิด นั่นก็เพราะว่าเรื่องพรรค์นี้มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนี่นา…

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายผม มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องเดือดร้อนอะไรเลย ไม่ใช่หรือไง?

ถึงแม้ในใจจะคิดอย่างนั้นแต่ผมก็พูดมันออกไปไม่ได้ จึงได้แต่แสร้งทำเป็นหัวเราะกลบเกลื่อนพร้อมกับเอ่ยขอบคุณโทโดมัตสึอย่างอารมณ์ดี

การแสดงออกอย่างตรงไปตรงมาว่าไม่สนใจดูแลร่างกายของตัวเองนั้นไม่ค่อยสมกับเป็นผมเท่าไหร่ ถึงผมจะไม่สนใจมันจริงๆก็เถอะ แต่คารามัตสึที่สมกับเป็นคารามัตสึจำเป็นต้องห่วงมาดของตัวเองอยู่เสมอ

“แย่ล่ะสิ ถ้าริมฝีปากไม่ชุ่มชื้นแล้วจะมอบจุมพิตแสนวิเศษให้เหล่าคารามัตสึเกิร์ลได้ยังไงกันเนี่ย” ผมแสร้งทำเป็นเดือดเนื้อร้อนใจด้วยท่าทีเกินจริง โทโดมัตสึมองผมด้วยสายตาเอือมระอาเหมือนกับทุกๆครั้ง ปฏิกิริยาตอบสนองของอีกฝ่ายทำให้ผมรับรู้ว่าทักษะการแสดงละครของตนยังอยู่ในเกณฑ์ดีเยี่ยม ไม่ต่างจากเมื่อก่อนตอนที่ยังสังกัดชมรมละครอยู่เลยแม้แต่น้อย

“ทาลิปซะก็สิ้นเรื่อง…เดี๋ยวผมให้ยืม” โทโดมัตสึว่าพลางก้าวเข้ามายืนใกล้ผม และในขณะที่ผมกำลังจะแบมือรอแท่งลิปมันจากอีกฝ่าย มือของแฝดน้องคนสุดท้องก็กระชากคอเสื้อผมอย่างรุนแรง

แรงกระชากของอีกฝ่ายทำให้ริมฝีปากของผมประกบเข้ากับริมฝีปากของโทโดมัตสึ….

ราวกับโลกหยุดหมุน เข็มวินาทีหยุดเดิน ไม่รู้ว่าเป็นเวลานานเท่าไหร่ที่ริมฝีปากของพวกเราประกบกัน แต่ในที่สุดโทโดมัตสึก็ค่อยๆปล่อยมือออกจากคอเสื้อผม ร่างของผมเซไปข้างหลังเล็กน้อยเมื่อเป็นอิสระจากการทาลิปที่ไม่เคยประสบพบเจอมาก่อนในชีวิต

“เป็นจุมพิตที่วิเศษสุดๆไปเลยใช่มั้ยล่ะครับ คารามัตสึนี่ซัง” โทโดมัตสึยิ้มน่ารักให้ผม ก่อนจะเดินลัลล้าฮัมเพลงจากไปอย่างอารมณ์ดี ปล่อยให้ผมยืนอึ้งอย่างทำอะไรไม่ถูก กว่าจะเรียกสติตัวเองกลับมาได้ก็เสียเวลาไปเยอะอยู่เหมือนกัน…

ผมยกนิ้วแตะที่ริมฝีปากของตัวเองอย่างแผ่วเบา รสสัมผัสของโทโดมัตสึที่ยังตกค้างอยู่บริเวณนั้นทำให้หัวใจของผมเต้นโครมครามอย่างหยุดไม่ได้

จุมพิตที่แสนวิเศษอย่างนั้นเหรอ นั่นสินะ…

ผมยิ้มออกมาบางๆ

ถ้าไม่ใช่โทโดมัตสึทำล่ะก็

คงไม่วิเศษอย่างนี้หรอก…

……..

 

ชอบมุกแบบโดคุริเฮชิโดนี้มากค่ะ เลยอยากเห็นเวอร์ชั่นโทโดคาราบ้างแงง5555555

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s