Dàomù bǐjì FanFiction [ เฮยเสียจื่อ x เซี่ยจื่อหยาง ] ‘ความเป็นไปได้’

เพิ่งนำฟิคจาก https://twishort.com/qZ7jc มาลงค่ะ

______

Dàomù bǐjì FanFiction

Hēi xiā zi x Xiè ziyáng (เฮยหย่าง)

‘ความเป็นไปได้’

#dmbjdailyquote #Day256 ‘ความเป็นไปได้น้อยจนแทบเป็นศูนย์ ก็ยังไม่ใช่ศูนย์’

…….

“นายว่าจะมีสุสานบนดวงจันทร์ไหม”

พอผมถามออกไปเช่นนั้น เฮยเสียจื่อก็ละความสนใจจากพระจันทร์เต็มดวงบนฟ้า หันมามองผมที่นั่งชมจันทร์อยู่ข้างๆเขาแทน

“หืม?” นายแว่นกันแดดเอียงคอสงสัย ผมจึงอธิบายความคิดของตนให้หมอนั่นฟัง

“ก็ดูสิ เป็นหลุมเป็นบ่อขนาดนั้น ยังกะมีใครไปขุดฝังอะไรเอาไว้เลยไม่ใช่รึไง”

“อืม…นั่นสินะครับ ความเป็นไปได้น้อยจนแทบเป็นศูนย์ ก็ยังไม่ใช่ศูนย์ เพราะไม่มีใครเคยพิสูจน์นี่นะ” นายแว่นกันแดดเอ่ยเช่นนั้น ก่อนจะเริ่มจินตนาการอะไรต่อมิอะไรให้ผมฟังอย่างลื่นไหล

ผมเลิกคิ้วเล็กน้อย ถ้าหากว่าผมเล่าให้เพื่อนสนิทอย่างเหล่าอู๋ฟัง เขาคงหาว่าผมเพ้อเจ้อแน่ๆ แต่เฮยเสียจื่อกลับไม่ทำเช่นนั้น เขานำความคิดของผมมาต่อยอด สร้างเรื่องบ๊ะจ่างบนดวงจันทร์ขึ้นมา สุดท้ายจึงอดถามออกไปด้วยความสงสัยไม่ได้

“…อะไรล่ะนั่น ทำไมนายถึงยอมตามน้ำง่ายขนาดนั้น”

แต่แล้วเขาก็ตอบผมมาเช่นนี้

“ก็ผมไม่อยากขัดความคิดน่าเอ็นดูของคุณนี่นา”

“ย อย่าพูดว่าน่าเอ็นดูสิวะ ขนลุก” ผมเบ้ปากใส่เขา อีกฝ่ายส่ายหน้าไปมา และเป็นอีกครั้งที่ผมขอยืนยันว่าเฮยเสียจื่อเป็นคนที่แสร้งทำสีหน้าเจ็บปวดได้น่าหมั่นไส้สุดๆไปเลย

“ผมพูดความจริงแท้ๆ ทำไมต้องห้ามผมด้วยล่ะครับ”

“ความจริงบ้านนายสิ น่าเอ็นดงน่าเอ็นดูอะไรกัน ที่นายกำลังพูดด้วยน่ะเป็นผู้ชายอายุ…ประมาณสามสิบแล้ว ไม่ใช่คนที่จะฟังคำว่าน่าเอ็นดูแล้วยิ้มไปกับมันได้นะ” ผมเอ่ยออกไปอย่างเอือมระอา ถึงแม้จะเริ่มไม่มั่นใจว่าตัวเองอายุสามสิบหรือไม่ แต่มั่นใจแน่ๆว่าความคิดของตัวเองเมื่อครู่ไม่ใช่เรื่องน่าเอ็นดูแน่นอน

“อืม…คุณคิดว่าผมไม่ได้พูดความจริงสินะครับ ถ้าอย่างนั้นคุณอยากฟังความจริงร้อยเปอร์เซ็นต์จากผมมั้ย”

“มั่นใจขนาดนั้นเลยว่าร้อยเปอร์เซ็นต์ เอาเถอะ ลองว่ามาสิ” ผมยักยิ้มบางๆ ต่อให้เขายกเรื่องพระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออกมาบอกผมว่าเป็นความจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ผมก็ย่อมหาทางเถียงให้มันขึ้นทางทิศตะวันตกให้ได้แน่ๆ ทว่า คำพูดต่อมาของเฮยเสียจื่อกลับทำให้ผมตกใจจนแทบจะกระโดดลงจากดาดฟ้าของตึกร้างที่พวกเรานั่งอยู่ ณ ตอนนี้เลยทีเดียว

“ผมรักคุณ”

“น นายนี่มัน”

“ไม่ต้องเขินนะครับ พระจันทร์อยู่ตั้งไกล ไม่ได้ยินที่ผมพูดหรอก” เฮยเสียจื่อว่าพลางหันมายิ้มหวานให้ผม พอเห็นรอยยิ้มของเขาผมก็แทบอยากถีบอีกคนตกตึกไปเลยทีเดียว

“ถ ถึงจะอย่างนั้น ต แต่..อ๊าา ไม่ใช่ว้อย ย อย่าพูดตรงๆอย่างนี้สิ!”

ผมจนใจจะด่าเขาเพราะสมองที่กำลังรวนอยู่ตอนนี้ไม่สามารถสรรหาคำอะไรมาโจมตีเขาได้ จึงได้แต่นั่งเงียบๆ สูดหายใจเข้าลึกๆเรียกสติตัวเองกลับเข้าร่าง ทว่า จู่ๆเฮยเสียจื่อก็กุมมือผมไว้ แสงจันทร์สีนวลที่ส่องกระทบใบหน้าของอีกฝ่ายทำให้ผมหัวใจของผมเต้นเร็วยิ่งขึ้นไปอีก

“เรื่องบางเรื่องมีความเป็นไปไม่ได้น้อยนิดจนแทบจะเป็นศูนย์ แต่มีอยู่เรื่องเดียวที่เป็นไปไม่ได้เลย คุณเซี่ยรู้มั้ยครับ”

“จ จะไปรู้เรอะ…”

เฮยเสียจื่อหัวเราะเบาๆ โดยไม่ทันตั้งตัว ริมฝีปากของนายแว่นกันแดดสัมผัสกับหลังมือของผมอย่างแผ่วเบา

สายลมยามค่ำคืนพัดพาอากาศหนาวเย็นมาให้ แต่คำพูดนั้นของเขากลับทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นไปทั่วทั้งร่าง

“เป็นไปไม่ได้เลย…”

“ที่ผมจะไม่รักคุณ”

…….

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s