Touken Ranbu FanFiction [ Mikazuki Munechika x Heshikiri Hasebe ] ‘Halloween’

Touken Ranbu FanFiction

Mikazuki Munechika x Heshikiri Hasebe

‘Halloween’

…………..

“ฮาเซเบะคุง ถ้าเจ้าต้องแต่งกายเป็นพวกภูติผีปีศาจ เจ้าอยากเป็นตัวอะไรหรือ?”

คำถามของดาบห้ากลีบอย่างมิคาสึกิมุเนจิกะทำให้ข้าเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร บ่นอีกฝ่ายเบาๆ

“ท่านมิคาสึกิ ข้าบอกท่านแล้วไม่ใช่หรือว่าถ้าต้องการหลีกหนีความวุ่นวายของเทศกาลฮัลโลวีนข้างนอกมาพักในห้องนี้ข้าก็ยินดี แต่ท่านต้องไม่รบกวนการทำงานของข้า”

“อา…นั่นสินะ ข้าขอโทษ แต่ข้าคิดว่าเจ้าควรพักบ้าง ก็เลยชวนคุย…” มิคาสึกิทำหน้าสำนึกผิด เมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายข้าที่กำลังจะบ่นต่ออีกสักหน่อยก็รู้สึกใจอ่อน จึงทำได้เพียงแค่ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน

“เอาเถอะ ข้าว่าข้าจะพักสักหน่อย…”

“ฮะฮะฮะ ทีนี้ข้าก็คุยกับเจ้าได้แล้ว ดีใจจัง” เจ้าของนัยน์ตาจันทร์เสี้ยวแย้มยิ้มอย่างยินดี ข้าเผลอตัวจ้องรอยยิ้มนั้นอยู่นาน หัวใจเต้นผิดจังหวะไปเล็กน้อย

ขี้โกง มีใบหน้าและรอยยิ้มที่งดงามขนาดนั้น…

“ถ้าเช่นนั้นข้าขอถามเจ้าอีกครั้ง ถ้าเจ้าต้องแต่งกายเป็นภูติผีปีศาจ เจ้าอยากเป็นตัวอะไรหรือ?”

“ข้าไม่อยากแต่งเป็นตัวอะไรทั้งนั้น” ข้าตอบกลับไปอย่างไม่ใส่ใจนัก วางปากกาหมึกซึมหัวแหลมลง บิดขี้เกียจเล็กน้อย

แว่วเสียงเฮฮาพวกเด็กๆมีดสั้นจากบริเวณทางเดิน ถ้าจำไม่ผิด แต่ละคนต่างก็แต่งตัวประชันกัน สนุกกับงานเทศกาลฮัลโลวีนที่นายท่านซานิวะเคยพูดถึงอย่างเต็มที่ มีเพียงข้าที่ขออนุญาตนายท่านมาทำงานเอกสารที่ค้างคาให้เสร็จ กับมิคาสึกิ มุเนจิกะในชุดแวมไพร์สีดำที่หลบมานั่งพักในที่ที่สงบๆ อีกไม่นานหลังจากที่ได้พักจนหายเหนื่อยเขาก็คงออกไปเล่นกับพวกเด็กๆต่อ

“ทำไม…”

มิคาสึกิยังพูดไม่ทันจะจบประโยคข้าก็ชิงตอบอย่างรวดเร็ว

“ข้าไม่ชอบ…มันก็แค่การเล่นสนุกแบบเด็กๆ ที่สำคัญนายท่านก็ไม่ได้บังคับข้าด้วย”

“หืม…แต่ข้าเชื่อว่าเจ้ามีเหตุผลมากกว่าที่เจ้าอธิบายมานะ ฮาเซเบะคุง” มิคาสึกิหรี่ตาลงเล็กน้อย ข้าแอบสะดุ้งเมื่อจู่ๆคนหรี่ตายื่นหน้าเข้ามาใกล้

“หนวก…เอ้ย! ท่านคิดมากไปเอง…” ข้ารีบกลืนคำพูดก่อนหน้านี้ลงคอทันที เพราะ ‘หนวกหู!’ ไม่ใช่คำพูดที่เหมาะแก่การพูดกับดาบชั้นสูงเท่าไหร่นัก

“ไม่คิดจะบอกความจริงกับข้าหน่อยหรือ ฮาเซเบะคุง ข้าน่ะ…ไม่ชอบเลยเวลาที่ถูกปิดบังแบบนี้…” มิคาสึกิทำหน้าเจ็บปวดราวกับกำลังจะร้องไห้ ข้าทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ อึกอักอยู่ครู่นึงจึงถอนหายใจออกมา สารภาพอย่างยอมแพ้

“นายท่านซานิวะเคยเล่าให้ข้าฟังว่าฮัลโลวีนเป็นวันที่โลกของคนเป็นกับคนตายจะเชื่อมต่อกัน คนที่ตายจะสามารถเข้ามาสิงในร่างของคนเป็นได้ เพราะอย่างนั้นถ้าไม่ถูกอยากชิงร่างไปล่ะก็ ต้องแต่งเป็นผี ปีศาจ กลบเกลื่อนให้วิญญาณคนตายแยกไม่ออก….”

“หมายความว่าเจ้าอยากถูกแย่งชิงร่างไปอย่างนั้นหรือ?”

“….ข้าไม่รู้หรอกว่าจะมีประตูมิติจริงๆหรือไม่ ไม่รู้หรอกว่าวิญญาณสามารถสิงร่างเนื้อของจิตวิญญาณแห่งดาบได้หรือเปล่า แต่อย่างน้อยข้าก็อยากลอง…. อยากจะคาดหวังกับผลลัพธ์ที่ไม่แน่นอนนั่น…”

ใบหน้าของนายท่านคนเก่าผุดขึ้นมาในความทรงจำ นายท่านคุโรดะ นากามาสะเป็นเจ้านายที่ดี ทว่า….

ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็อยากให้นายท่านโอดะได้มีชีวิตอีกครั้งในร่างของข้ามากกว่า…..

“…ข้ายอมสละร่างของข้าให้กับนายเก่าของข้า เขาต้องกลับมาหาข้าในวันปล่อยผีนี้แน่ๆ เพราะฉะนั้น ข้าจะไม่มีทางแต่งตัวเยี่ยงท่านมิคาสึกิให้นายเก่าของข้าสับสน…”

“อืม… เข้าใจแล้วล่ะ ฮาเซเบะคุง เจ้าช่างเป็นเด็กดีเสียจริง แต่ถ้าวิญญาณร้ายตนอื่นจะยึดร่างเจ้าไปแทนล่ะ” มิคาสึกิถาม

“ไม่มีทาง ยังไงวิญญาณที่จะมาหาข้าในคืนนี้ก็ต้องมีแค่นายท่านแน่ๆ ความรู้สึกของข้ามันบอกว่าอย่างนั้น…เอ่อ ท่านมิคาสึกิ นี่ท่านคิดจะทำอะไร—”

ข้ากระพริบตาปริบๆ เมื่อเห็นว่าจู่ๆเจ้าของใบหน้างดงามค่อยๆผลักโต๊ะญี่ปุ่นที่คั่นกลางระหว่างพวกข้าออกไปด้วยพละกำลังมหาศาล เมื่อไร้สิ่งกีดขวาง มิคาสึกิเขยิบเข้ามาใกล้ข้ามากขึ้นเรื่อยๆ มือเรียวสวยของอีกฝ่ายกุมมือข้าที่กำลังงุนงงไว้อย่างอ่อนโยน

“ฮาเซเบะคุง ตอนนี้ข้าเป็นปีศาจใช่หรือไม่”

ข้าเหลือบมองชุดแวมไพร์สีดำของเขา สูทตะวันตกโบราณกับผ้าคลุมยาวที่มีปกคอตั้ง พยักหน้าเล็กน้อยกับคำพูดของเขา

“ท่านเป็นแวมไพร์” ชื่อเรียกของผีดูดเลือดตะวันตกที่นายท่านซานิวะเคยเล่าให้ข้าฟังถูกเอ่ยออกมาเบาๆ

“ข้าเป็นวิญญาณร้าย” มิคาสึกิกระซิบข้างหูของข้าเบาๆ ก่อนจะเอ่ยอย่างเอาแต่ใจว่า

“ข้าขอสิงร่างเจ้าที่ไม่ยอมแต่งตัวเป็นผีนะ”

ข้ายังไม่ทันได้ทักท้วงอะไรมิคาสึกิก็ดันร่างข้าลงกับพื้นเสื่อ มือเรียวสวยของอีกฝ่ายปลดกระดุมเชิ้ตขาวของข้าอย่างง่ายดาย ข้าพยายามผลักเขาออกไปอย่างสุดความสามารถ แต่ถึงกระนั้น ดาบใหญ่ระดับห้ากลีบย่อมต้องชนะดาบมาตรฐานสองกลีบ ต่อให้ขัดขืนจนสุดแรง ข้าไม่สามารถเอาชนะคนแก่จอมหื่นผู้นี้ได้เลย

“ท่านมิคาสึกิ! ปล่อยข้า—”

คำพูดที่เหลือของข้าหายไปในอากาศทันทีเมื่อริมฝีปากถูกประกบจูบ

ในตอนนั้นข้าได้แต่คิด

นายท่านโอดะ เห็นทีว่าร่างกายของข้าคงไม่เหมาะกับท่านเสียแล้วสิขอรับ

เพราะว่า…

หัวใจ…ซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญในร่างกายข้า ถูกทำให้หลอมละลายไปกับจูบของคนแก่งี่เง่าคนนั้นแล้ว…

………….

เวิ่นฟิคสั้นๆเล่นในเฟสช่วงฮัลโลวีนค่ะ เพิ่งมีโอกาสเอามาลงในนี้ นานๆทีจะได้แตะคอมฮืออ5555 มิกะเฮชิ อ้า…ในไทยคงมีเราคนเดียวนี่แหละมั้งที่เขียน เคยเห็นคู่นี้ในพิกซีฟค่ะ แต่ด้วยความที่เมนฮาเซเบะคุง…ก็เลยก้าวตกหลุมนั้นไปอย่างง่ายดาย ถึงแม้จะเป็นหลุมเล็กๆก็เถอะฟฟฟฟฟ

Advertisements

One thought on “Touken Ranbu FanFiction [ Mikazuki Munechika x Heshikiri Hasebe ] ‘Halloween’

  1. โอ้ยยย ทำไมชอบบบบบบ ฮาเซเบะนี่ฮาเซเบะดีเหลือเกินค่ะ เมนฮาเซเบะเหมือนกัน มิกะเฮชินี่ก็ไม่เลวแฮะ
    ว่าแต่นายช่างจงรักภักดีเหลือเกินนะฮาเซเบะคุง แต่ก็ดูใสซื่อแปลกๆนะในฟิคนี้ เชื่อเรื่องเล่านี่ด้วย ก็เหมาะกับที่เป็นคนจริงจังดี.. คุณปู่ก็.. รวดเร็วมากๆเลยค่ะ…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s