KnB AU FanFiction [ Kiyoshi Teppei x Hyuuga Junpei ] ‘The Cupid’ (0)

KnB AU FanFiction

Kiyoshi Teppei x Hyuuga Junpei

‘The Cupid’

……………

หมายเหตุ :  ฟิคยาวเรื่องนี้เป็นฟิคยาวเรื่องแรก และเป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียน เนื่องจากเป็นเหตุการณ์ในอนาคตที่พวกพี่คิโยชิ พี่ฮิวงะ และตัวละครทุกตัวในเรื่องโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เพื่อความสมจริง จึงจำเป็นต้องบิดนิสัยตัวละครไปบ้าง (โดยเฉพาะ อาโอมิเนะ) ที่สำคัญ ฟิคนี้ถูกเขียนขึ้นด้วยจุดประสงค์หลักๆคือติดซีรี่ส์สืบสวน ( The Mentalist) และอยากเห็นพี่ฮิวงะลุคเข้มๆ เชิ้ตขาวถกแขนเสื้อขึ้นถึงศอก เนกไทหลวมๆ  ปลดกระดุมคอสองเม็ดบน มีเสื้อนอกพาดไหล่///__///  จึงทำให้พล็อตคดีอาจมีจุดบกพร่องไปบ้าง นอกจากนี้ การอัปเดตเนื้อเรื่องในแต่ละตอนที่อาจจะช้ามาก แงงงง ขออภัยมา ณ ที่นี้จริงๆค่ะ

……………..
บทนำ

‘โครม!’

นายตำรวจผิวเข้มเงยหน้าขึ้นจากนิตยสารสำหรับผู้ชาย นัยน์ตาสีน้ำเงินเหลือบมองแฟ้มเอกสารที่ถูกโยนลงบนโต๊ะทำงานของตน ก่อนที่สายตาจะค่อยๆเบนไปหาตำรวจรุ่นพี่อย่างมีคำถาม

“อะไร…” เจ้าตัวยังไม่ทันจะพูดจบ นายตำรวจสวมแว่นในเชิ้ตขาวแขนยาวที่ถกแขนเสื้อขึ้นถึงศอกก็เอามือเท้าเอว สั่งงานเขาสั้นๆ

“ไปสอบปากคำหมอนี่แทนฉันที”

“ปกติแล้วรุ่นพี่จะทำเองไม่ใช่เหรอครับ” นายคนผมน้ำเงินผู้เคยชินแล้วกับการถูกบังคับให้พูดสุภาพกับรุ่นพี่เหลือบมองแฟ้มประวัติผู้ต้องสงสัยที่ค่อนข้างบาง ดูท่าว่าคนที่อยู่ในห้องสอบสวนคงไม่เคยมีคดีที่ต้องขึ้นโรงขึ้นศาล แต่ถ้าอย่างนั้นทำไมอีกฝ่ายจึงได้ทำหน้าเครียด ราวกับว่ากำลังจะไปสอบสวนเอเลี่ยนกันล่ะ? ที่สำคัญ คนคนนี้ไม่เคยกลัวผู้ต้องหา แม้แต่ฆาตกรโหดๆก็เคยสอบสวนมาแล้ว แต่อะไรกันที่ทำให้อีกฝ่ายถึงกับต้องโยนงานมาให้คนอย่างเขาทำด้วย

“อาโอมิเนะ งานนี้เหมาะสำหรับนาย ไม่เหมาะสำหรับฉัน…”

อาโอมิเนะ ไดกิเลิกคิ้วสงสัย แต่พอเปิดแฟ้มประวัติบางๆเล่มนั้น ความสงสัยก็ค่อยๆหายไป ภาพความทรงจำในสมัยก่อนเริ่มปรากฏขึ้นมาอย่างเลือนราง ใช่แล้ว เขาเคยเจอผู้ต้องสงสัยคนนี้มาก่อนสมัยตอนอยู่มัธยมปลายปีหนึ่ง

“เข้าใจแล้วครับรุ่นพี่ฮิวงะ” ชายหนุ่มยอมรับงานอย่างว่าง่ายขณะที่บิดขี้เกียจไปมา ฮิวงะ จุนเปย์ขมวดคิ้วเล็กน้อยกับพฤติกรรมของรุ่นน้อง แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาไม่มีอารมณ์แม้แต่จะอบรมมารยาทรุ่นน้องเสียด้วยซ้ำ

“…ถ้าหมอนั่นหิวตอนที่สอบสวนอยู่ก็ไม่ต้องสั่งข้าวหน้าหมูทอด แค่โดรายากิก็พอ ที่สำคัญ รีบๆถามเร็วๆก่อนที่ทนายของหมอนั่นจะมา” ตำรวจรุ่นพี่เอ่ยทิ้งท้าย ก่อนจะเดินหันหลังจากไป ปล่อยให้อาโอมิเนะถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย

“ขี้เกียจชะมัด ให้ตายเถอะ” อาโอมิเนะบ่นงึมงำกับตัวเอง หยิบแฟ้มขึ้นมาถือเดินไปยังห้องสอบสวน ชายผิวคล้ำผลักประตูเข้าไป ชายร่างสูงใหญ่ผมสีน้ำตาลนั่งอยู่ในนั้น เขาแก่ขึ้นไปตามวันเวลา แต่รอยยิ้มบนใบหน้าที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเขายังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

“อ้าว สวัสดี นาย…อาโอมิเนะจากโทโอใช่มั้ย ไม่ได้เจอกันนานนะ”

“นั่นสิ” อาโอมิเนะหาวหวอด ขยับเก้าอี้แล้วทิ้งตัวลงบนนั้น วางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ เอื้อมมือไปเปิดโคมไฟ กระดาษโน้ตกับปากกาในมือเตรียมพร้อมสำหรับการจดบันทึกข้อมูลต่างๆ

“ไม่ได้เจอกันนานนะ คิโยชิ เท็ปเปย์”

………..

………………..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s