Dàomù bǐjì FanFiction [ อู๋เสีย x เซี่ยจื่อหยาง ] ‘ค่ำคืนในป่าใหญ่’

Dàomù bǐjì FanFiction

Wú Xié x Xiè ziyáng (เสียหย่าง)

‘ค่ำคืนในป่าใหญ่’

…………

‘…ดูท่าไอ้หนูอู๋เสียของเราจะถอดคราบบัณฑิตร่างบางสวมบทอันธพาลหยาบกร้านอย่างเราๆแล้วจริงๆ…’

 

ใช่แล้ว นี่เป็นประโยคที่ผมเคยพูดกับเขาในวันที่เหล่าอู๋ไม่ได้แสดงความเหยาะแหยะออกมา ผมรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ตอนนี้กลับประหลาดใจมากกว่านั้น

เหล่าอู๋ที่กำลังคร่อมอยู่บนตัวผมนี่แม่งใช่เหล่าอู๋ตัวจริงหรือเปล่าวะ…

ในเมื่อเซี่ยจื่อหยางยังมีตัวก็อปปี้ได้ ผมก็ได้แต่หวังว่าเหล่าอู๋จะยังคงเป็นเหล่าอู๋ที่ทั้งผมและเหลาหย่างตัวจริงหลงรัก ไม่ใช่ตัวปลอม…

 

คนสำคัญ…ถ้าไม่ใช่ตัวจริง ต่อให้เหมือนขนาดไหนมันก็แทนที่กันไม่ได้หรอก…

 

“เหล่าอู๋…คิดจะทำอะไรของนาย นอนไม่หลับรึไง” ผมถามออกไปอย่างมึนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก

ขณะนี้พวกเรากำลังอยู่ในป่าบนเขาฉินหลิ่ง ผมเกาหัวแกรกๆ มองเหล่าอู๋ที่คร่อมอยู่บนตัว จะว่าไปพอมองดูดีๆแล้วเหมือนเขาอวบขึ้นแฮะ ถึงจะเตี้ยกว่าแต่ก็ตัวกว้างกว่าผมเยอะเลย

“…..” เหล่าอู๋ไม่ตอบอะไร เขาค่อยๆก้มหน้าลงมา ริมฝีปากประทับลงบนซอกคอของผม กัดและแทะเลียอย่างโหยหา ผมตัวแข็งทื่อ ทำอะไรไม่ถูกไปพักใหญ่ พยายามผลักเหล่าอู๋ออกไป แต่ตัวของเขาหนักเหลือเกิน เชี่ย! เหล่าอู๋ นายไม่ใช่บัณฑิตร่างบางแล้วจริงๆด้วย นายแม่งกลายเป็นอันธพาลร่างหนาแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่?!

ผมพยายามออกแรงผลักอยู่นานจนในที่สุดก็ยอมแพ้ ได้แต่คิดอยู่ในใจว่า ไอ้ฝ่ายที่ควรจะทำแบบนี้ควรเป็นผม ผมไม่ควรจะเป็นฝ่ายที่ถูกทำสิ ตำแหน่งมันต้องสลับกันไม่ใช่หรือ

ที่สำคัญ วันนี้ผมเหนื่อยจากการเดินป่ามามากแล้ว ผมเหนื่อยและไม่มีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้นนอกจากนอนหลับให้เต็มอิ่มที่สุดเท่าที่จะทำได้ ความจริงมีเหล่าอู๋มาคลอเคลียมันก็ดีหรอก แต่มันง่วงโว้ย!

“เหล่าอู๋ ลุก! วันนี้ไม่ไหว ฉันอยากพักผ่อน เดี๋ยวคืนพรุ่งนี้ถ้านายอยากฉันจะรุกเอง เฮ้ย ได้ยินรึเปล่าเนี่ย—” ผมยังพูดไม่ทันจะจบก็ถูกอีกฝ่ายจูบปิดปาก มือของเหล่าอู๋ค่อยๆลากผ่านเสื้อผ้าของผม ปลดกระดุม ออกทีละเม็ด แล้วจึงค่อยๆปลดตะขอกางเกงของตัวเองลง…

เดี๋ยวก่อน! ผมชอบ…ผมรักเหล่าอู๋ก็จริง แต่ผมมองเขาเป็นฝ่ายรับมาตลอด อยากทำเรื่องน่าอายกับเขา แต่ไม่ได้อยากถูกเขาทำแบบนี้!

เหล่าอู๋!!!!!!!!!!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

“รอยตรงคอนั่นอะไรวะเหลาหย่าง”

“ยุง…” ผมอ้อมแอ้มตอบ จะให้กล้าเล่าให้เหล่าอู๋ฟังได้ยังไงในเมื่อสิ่งที่เขาทำเมื่อคืนสุดท้ายแล้วก็แค่ละเมอ! ผมพูดไม่ออกหรอก ไม่รู้ว่าถ้าพูดออกไปความสัมพันธ์ของพวกเราจะเปลี่ยนแปลงไปเป็นอื่นรึเปล่า ถึงจะไม่ได้เป็นแฟนกัน ขอแค่เขานับผมเป็นเพื่อน ผมก็ดีใจมากแล้ว

“ยุงบ้าอะไรตัวใหญ่ชะมัด”

“…ยุงในป่าก็ตัวใหญ่อย่างนี้แหละ” ผมโกหก

“ดูจากรอยกัดก็รู้เลยว่านอกจากจะใหญ่แล้วยังหล่ออีก”

ผมหันขวับไปมองเหล่าอู๋ที่ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ หัวสมองพอจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้ในทันที

“เมื่อคืนนายไม่ได้ละเมอ…?!”

“อ๋อเปล่า ตอนนั้นฉันแค่นึกคำพูดดีๆไม่ออกก็เลยไม่ได้พูดอะไรออกไป” เหล่าอู๋ว่าพลางปัดใบไม้ออกจากตัวขณะก้าวเดิน อย่างสบายๆ ผมนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะพยายามเร่งฝีเท้าให้ทันเพื่อให้มองเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายได้ชัดๆถนัดตา แต่เพราะเหนื่อยล้าเพราะกิจกรรมเมื่อคืน สุดท้ายก็เลยเลิกพยายาม ปล่อยเลยตามเลย

“…แต่ตอนนี้นึกออกแล้ว ความจริงมันก็ไม่ใช่คำที่วิเศษอะไรหรอก สำหรับคนอย่างพวกเรามันไม่มีอะไรจำเป็นต้องสวยหรูเลยซักนิด” เหล่าอู๋เว้นวรรคเล็กน้อยก่อนจะหันหน้ามาหาผม ด้วยความที่เส้นทางที่พวกเราเดินค่อนข้างลาดชัน เขาในตอนนี้จึงต้องก้มลงมองผมที่เดินช้ากว่า

 

“รักว่ะ”

 

เขาเอ่ยออกมาช้าๆ แต่สั้นๆ กระชับ ได้ใจความ

“เชี่ย เหล่าอู๋ นายแม่ง…”

ใบหน้าของผมร้อนผ่าว ตกใจ ตื่นเต้น ดีใจ ตื้นตันใจ มึนงง ความรู้สึกหลากหลายปะปนกันอยู่ในหัวผมจนแทบจะระเบิด นี่ผมกำลังฝันอยู่รึเปล่า ผมแตะสะโพกตัวเอง รู้สึกปวดจนต้องแอบครางออกมาเบาๆ

 

ไม่ได้ฝันไป

ผมไม่ได้ฝันไป….

 

“เขินเหรอ” เหล่าอู๋ถามซื่อๆ

“เหนื่อยต่างหาก! ด เดินกันมาตั้งไกล ไหนจะผลงานนายเมื่อคืนอีก”

“ขอโทษทีๆ เอ้า จับมือฉันไว้สิ ถ้านายล้มไปล่ะก็แย่เลย” เหล่าอู๋หัวเราะเบาๆก่อนจะเดินลงมาหาแล้วยื่นมือให้ผมจับ ราวกับว่ากำลังสำนึกผิดในการกระทำเมื่อคืนของตน

ผมจับมืออีกฝ่าย ค่อยๆก้าวเดินตามเขา ในใจก็นึกถึงคำสารภาพที่ได้ฟังเมื่อครู่

ถ้าหากเหล่าอู๋รู้เรื่องที่ว่าผมไม่ใช่เซี่ยจื่อหยางตัวจริง ไม่ใช่เซี่ยจื่อหยางที่เขารัก เขาจะทำยังไง…..

“นายจะปล่อยมือฉันรึเปล่า…” ผมพึมพำเบาๆ แต่เพราะอยู่ใกล้กันเกินไป เหล่าอู๋จึงได้ยินเสียงของผมลอยเข้าหู

“ไม่หรอก ถามอะไรของนายเนี่ย”

พอเห็นอีกฝ่ายตอบคำถามที่ผมไม่ได้ตั้งใจจะถามในตอนแรก ผมเลยถือโอกาสถามเขาเพิ่มอีกหนึ่งคำถาม

“…นายจะลืมฉันรึเปล่า”

“เอ่อ อันนี้ไม่แน่ใจว่ะ”

“…..” พอเห็นผมเงียบไป เขาจึงอธิบายคำตอบของตนเพิ่มเติม

“หมายความว่าฉันอาจจะลืมเรื่องบางอย่างของนาย แต่เรื่องระหว่างเราสองคน ฉันจะไม่ลืม”

“แล้วถ้า…ถ้าฉันลืมนายล่ะ?” ผมถามต่อ

“ช่างแม่ง” เหล่าอู๋ยักไหล่ เว้นวรรคเล็กน้อยก่อนจะขยายความต่อไปว่า

“ถึงนายจะลืมฉัน แต่ฉันก็จำนายได้นี่หว่า…เอ่อ น่าจะจำได้นะ ถ้าไม่เป็นอัลไซเมอร์ไปซะก่อน”

“นายแม่ง…” ผมถอนหายใจกับคำตอบที่สุดแสนจะไม่โรแมนติกของเขา แต่ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

ถึงจะเปลี่ยนไป ดูแข็งแกร่งขึ้น แต่เหล่าอู๋ก็คือเหล่าอู๋อยู่วันยังค่ำ…

“เออ ฉันสารภาพรักไปแล้ว นายทำบ้างสิ” จู่ๆเหล่าอู๋ก็หันมาสั่งผม พอเห็นผมมีสีหน้าตื่นตะลึงก็บีบมือผมแน่นๆหนึ่งทีก่อนจะเอ่ยต่อไปว่า

“บอกมาบอกกลับไม่โกงดิวะ”

ผมคิดตามคำพูดของเขาแล้วก็รู้สึกว่าเหล่าอู๋พูดถูก ที่สำคัญ ขนาดเหล่าอู๋ยังกล้าพูดเลย ทำไมผมจะทำไม่ได้กัน หลังจากที่คิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง ผมก็สูดหายใจเข้าลึกๆ ดันแว่นเล็กน้อย ใบหน้าร้อนผ่าว เหลือบตาไปมองทางอื่น

“รักว่ะ”

“รู้น่า ดูไม่ออกก็บ้าแล้ว”

“ไอ้…”

ผมด่าเหล่าอู๋ไปตลอดทางอย่างหัวเสียที่ถูกทำให้เขินจนเสียเชิงชาย แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ยิ้ม

ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

“แล้วจากนี้จะทำตัวยังไง…”

“ก็เหมือนเดิม” เหล่าอู๋ตอบ มือที่จับกับมือผมอยู่นั้นกระชับขึ้นเล็กน้อย

“เหมือนเดิมคือเหมือนตอนที่เป็นเพื่อนกันน่ะเหรอ” ผมถาม

“เปล่า”

เหล่าอู๋หันมามองผม หัวใจของผมเต้นเร็วขึ้นกว่าเดิมเมื่อสบตากับเขา

 

“…ก็รักกันเหมือนเดิม แค่นั้นล่ะ”

 

…………..

อ่อกกก จบแหล่ววว เขียนออกมาด้วยความมโนล้วนๆเลยค่ะ คือเป็นแค่ความคิดชั่ววูบในตอนแรกที่สงสัยว่าเหลาหย่างทำไมอ่อนแอจัง มันอ่อนเกินไปป้ะ…อ้างว่าเพิ่งออกจากคุกมันฟังไม่ขึ้น… แล้วทีนี้ก็เห็นว่านายน้อยฟิตมากก ก็เลยสรุปเอาเองเลยว่าสองคนนี้ต้องมีซัมติงรองกันตอนกลางคืนแน่ๆ แต่ทำไมนายน้อยฟิต เหลาหย่างเหนื่อย… เอ๊ะ…..

ก็เลยกลายมาเป็นแบบนี้ในที่สุดค่ะ เราชิปหย่างเสียมาตลอดพอมาลองเปลี่ยนเป็นเสียหย่างบ้างก็รู้สึกแปลกๆดีเหมือนกัน แต่ชอบค่ะ ขอบคุณที่ตามอ่านฟิคชิปแปลกที่เกิดจากความสงสัยเล่นๆของเราค่ะ อ่านให้สนุกนะคะ:)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s