Kaitou Kid FanFiction [ Hakuba Saguru x Kuroba Kaito ] ‘Tonight’

Kaitou Kid FanFiction

Hakuba Saguru x Kuroba Kaito

‘Tonight’

…..

ครั้งหนึ่งเคยมีคนถามผมว่า สิ่งที่ผมทำลงไปทั้งหมดนั้นมันเพื่ออะไรกันแน่ แต่งกายด้วยชุดสีขาว ส่งสารเตือนก่อนล่วงหน้า พอขโมยอัญมณีล้ำค่าได้แล้วก็บินหนีไป 

ผมได้แต่ยิ้มบางๆก่อนจะผลักไสให้คนที่ถามคำถามนั้นไปหาคำตอบเอาเอง 

ภายใต้โป๊กเกอร์เฟสที่ปิดบังความรู้สึกของคุโรบะ ไคโตะไว้ ความรู้สึกของผมในตอนนั้นก็ไม่ต่างอะไรไปจากคนช่างสงสัยคนนั้น เมื่อไหร่กันนะที่ผมจะได้กลายเป็นคนธรรมดาๆเสียที 

คำถามนี้ถ้าหากว่าผมนำไปถามพระเจ้า เกรงว่าท่านเองก็คงผลักไสให้ผมไปหาคำตอบเอาเองเช่นกัน

……..

ท่ามกลางความมืดมิดที่ถูกแต่งแต้มด้วยแสงไฟหลากสีจากบรรดาตึกน้อยใหญ่และเสาไฟต่างๆ ผมยืนอยู่บนดาดฟ้าตึกสูงแห่งหนึ่ง เหม่อมองพระจันทร์เต็มดวงสีเหลืองนวลที่ส่องแสงอ่อนโยนตัดกับฟากฟ้ายามราตรี ชูอัญมณีเม็ดงามขึ้นด้วยแขนข้างที่ถนัด หรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อไม่เห็นสิ่งที่คาดหวังว่าจะได้เห็น

ไม่ใช่….เจ้าสิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่ผมตามหา….

ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเก็บเจ้าสิ่งนั้นลงในกระเป๋าเสื้อนอกสีขาวบริสุทธิ์ ความรู้สึกบางอย่างล้นปรี่อยู่ในอก

พอทีเถอะ…เมื่อไหร่มันจะจบ

ไม่อยากทรมานอยู่อย่างนี้อีกต่อไปแล้ว

ใครก็ได้ ช่วยด้วย

ผมทรุดตัวนั่งลงบนพื้นดาดฟ้าอย่างอ่อนแรง ขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงประตูดาดฟ้าถูกผลักให้เปิด เสียงหอบแฮ่กของเจ้านักสืบน่าหมั่นไส้เรียกสติผมให้เตรียมเผชิญหน้ากับเขา ให้ตายสิ รู้อย่างนี้น่าจะรีบกลับ ไม่น่าโอ้เอ้เลย ผมประมาทฮาคุบะมากเกินไป ไม่นึกเลยว่าเขาจะตามหาผมเจอได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้

ถึงแม้จะหนีไปได้เลยในตอนนี้ แต่จอมโจรคิดต้องไม่ทำอะไรที่ดูจะเป็นการเสียศักดิ์ศรีของโจมโจรขนาดนั้น ผมยันตัวลุกขึ้นจากพื้นแม้ว่าเพิ่งจะนั่งไปได้แค่ไม่กี่วินาทีก็ตาม

“สวัสดีอีกครั้งครับ คุณนักสืบ”

“น่าแปลกนะ จอมโจรอย่างนายก็มีเรื่องให้ต้องกลุ้มใจด้วยเหรอ” ฮาคุบะ ซางุรุเอ่ยพลางจ้องมองใบหน้าของผมอย่างไม่กระพริบตา ผมสะดุ้งเล็กน้อยกับความผิดพลาดที่เผลอแสดงอารมณ์เจ็บปวดเมื่อครู่ออกไป ก่อนจะรีบร้อนสวมโป๊กเกอร์เฟสเพื่อปกปิดความรู้สึกต่างๆอีกครั้งแล้วส่งยิ้มบางๆให้อีกฝ่าย

“ไม่ว่ามนุษย์คนไหนต่างก็มีเรื่องที่ต้องคิดนะครับ คุณนักสืบ อย่างเช่นว่า…คุณจะใส่กุญแจข้อมือผมได้หรือเปล่า” 

“อีกไม่นานหรอก” ฮาคุบะเอ่ยอย่างมั่นใจ ผมแอบเบ้ปากในใจเมื่อได้ยินคำพูดของคนผมสีน้ำตาลอ่อน จะหลงตัวเองไปถึงไหนกันนะ ไอ้เจ้าคนน่าหงุดหงิดนี่

“มั่นใจในตัวเองเหลือเกินนะครับ แต่เรื่องนั้นน่ะไม่มีวันเป็นไปได้แน่ๆ ยังไงก็ตาม ผมขอคืนสิ่งนี้ให้คุณก็แล้วกัน” ผมว่าพลางวางเป้าหมายในการขโมยของวันนี้ลงบนพื้น ถอยหลังไปเล็กน้อยตั้งใจจะหงายหลังทิ้งตัวลงจากตึก ทว่า คำพูดของฮาคุบะกลับทำให้ขาของผมหยุดชะงักไปชั่วคราว

“เมื่อกี๊นี้ยังทำท่าว่าจะนั่งกินลมชมวิวอยู่ที่นี่อีกนานเลยไม่ใช่เหรอ ดูเหมือนว่านายจะจงใจหนีหน้าฉันนะ คุณจอมโจร” 

“ไม่มีประโยชน์อะไรที่จอมโจรจะต้องอยู่ที่นี่กับนักสืบนานๆหรอกครับ ในเมื่อแนวทางของพวกเรามันเป็นเส้นขนาน” ผมที่ยังคงสวมโป๊กเกอร์เฟสเอาไว้ตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มลึกที่ฟังดูลึกลับน่าค้นหา ใช่ น้ำเสียงของจอมโจรคิด

“สรุปก็คือจะหนีหน้าสินะ”

“ไม่ใช่อย่างนั้นครับ ผมหมายความว่า…”

“ช่างเถอะ วันนี้จะปล่อยนายไปวันนึงก็แล้วกัน แต่นั่งคุยกันก่อนสิ” ฮาคุบะว่าพลางนั่งลงบนพื้นดาดฟ้า ผมเลิกคิ้วอย่างชั่งใจ หมอนั่นจะวางแผนอะไรไว้รึเปล่านะ

“ถ้านายเป็นสุภาพบุรุษ ฉันเองก็เป็นสุภาพบุรุษเหมือนกัน แค่นั่งคุยเฉยๆเองนี่นา รับรองว่าไม่จับนายตอนที่เผลอหรอก”

“….” ผมตัดสินใจเดินไปนั่งข้างเขาเงียบๆ ทันทีที่ผมนั่ง ฮาคุบะก็เริ่มชวนผมคุย

“ทำไมนายถึงมาเป็นจอมโจรคิดล่ะ”

“เกรงว่าคำถามนั้นผมคงตอบคุณไม่ได้หรอกครับ คุณนักสืบ”

“ถ้าอย่างนั้นนายกำลังไม่สบายใจเรื่องอะไรอยู่ล่ะ ก่อนหน้านี้น่ะ”

“จอมโจรเองก็มีเรื่องที่ต้องแบกรับอยู่เหมือนกันนะครับ” ผมเอ่ยยิ้มๆก่อนจะเงยหน้ามองดวงจันทร์ที่ทอแสงสีนวลอยู่บนผืนฟ้า

ใช่แล้ว…ในการเป็นจอมโจรคิดนั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย 

เพราะจุดประสงค์หลักในการเป็นจอมโจรคิดของผมนั้นคือการตามหาเจ้าพวกคนร้ายที่ฆ่าพ่อ ผมจึงต้องเป็นจอมโจรคิดเพื่อเรียกความสนใจจากพวกมัน สุดท้ายก็ได้ล่วงรู้ถึงเป้าหมายของพวกมัน นั่นคือการตามหาแพนโดร่า และแน่นอนว่าแพนโดร่ากลายเป็นเป้าหมายของผมไปด้วย

ผมไม่ได้เป็นจอมโจรคิดเพียงเพราะอยากเล่นสนุก

แต่เพราะผมอยากแก้แค้นต่างหาก

การแก้แค้นของผมเป็นเรื่องที่อันตราย ผมจึงตั้งใจที่จะไม่บอกใครแม้แต่เพื่อนสมัยเด็กที่ผมไว้ใจอย่างอาโอโกะ เพราะไม่อยากให้เธอมาพัวพันกับเรื่องอันตรายเหล่านี้ไปด้วย แน่นอนว่าคนอื่นๆเองก็เช่นกัน

ผมยังคงทำตัวร่าเริงไปตามปกติเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่นๆ ไม่มีใครรู้ว่าผมค่อยๆถอยห่างจากพวกเขาทีละก้าว จงใจสร้างระยะห่างนั้นขึ้นมาเพื่อปกปิดความลับและกีดกันคนเหล่านั้นไม่ให้ล่วงรู้ในสิ่งที่ไม่ควรรู้

ไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าการเป็นจอมโจรชื่อกระฉ่อนของโลกมันช่างโดดเดี่ยวขนาดนี้ ถ้าไม่มีคุณปู่จิอิคอยช่วยเหลืออยู่ละก็ ผมคงเครียดและกังวลกว่าเดิมแน่ๆ

และเพราะงานของผมมันอันตราย ย่อมหมายความว่าผมจะทำพลาดไม่ได้

ถ้าผมพลาด ไม่แน่ว่าคนที่เกี่ยวข้องกับผมคนอื่นๆจะพลอยโดนลูกหลงไปด้วย

ผมเผลอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ โดยที่ลืมไปเลยว่าไม่ได้อยู่ที่นั่นคนเดียว มือหนาของฮาคุบะเอื้อมมาจับมือของผมเบาๆ

“ถ้าจับมืออย่างนี้แล้วจะช่วยให้สบายใจขึ้นนะ”

“….” ผมกลั้นขำก่อนจะกันไปเงยหน้ามองคนสูงกว่าแล้วยิ้มขอบคุณออกมาจากใจจริง ยิ้มที่เลือนหายไปอย่างรวดเร็วราวกับว่าเป็นยิ้มต้องห้ามสำหรับจอมโจร

“อย่าใส่กุญแจมือผมก็แล้วกันครับ คุณนักสืบ”

“วางใจเถอะ ฉันไม่โกหกหรอก”

ผมยิ้มบางๆก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าสีดำ

เอาเถอะ ถึงแม้ว่าโดยทั่วไปแล้วภาพของยอดนักสืบกับจอมโจรนั่งจับมือกันโดยมีอัญมณีที่ถูกขโมยมาวางอยู่ไกลๆราวกับว่าถูกลืมจะเป็นภาพที่ตลกไปหน่อย 

แต่สำหรับผมแล้ว

นี่น่ะ เป็นภาพที่น่าจดจำที่สุดเลยล่ะครับ

……….

ไคโตะคลุงงงงโอ๊ยยยยยฟหดดห่ๆ่ไๆสไวพวพว บ้าจริงงงง น่าสงสารรรแงงงง ฟิคนี้เกิดขึ้นมาได้ด้วยอารมณ์ดราม่ายามดึกที่เกิดขึ้นชั่ววูบแล้วก็ดับไปอย่างรวดเร็วค่ะฟฟฟฟฟ ปกติก็เห็นไคโตะคลุงเขาดูอารมณ์ดีเวลาขโมย แต่พอลองคิดว่าถ้าเป็นแบบในฟิคนี้ล่ะ? ไคโตะคลุงที่โดดเดี่ยวคงไม่กล้าปรึกษาเรื่องนี้กับคุณปู่จิอิแน่ๆ คงกลัวว่าคุณปู่จิอิจะต้องขอให้ยกเลิกการแก้แค้น เพราะคุณปู่จิอิใจดี พอเห็นไคโตะคลุงทุกข์ใจก็ต้องทำแบบนั้นแน่ๆ สุดท้ายแล้วก็เลยกลายเป็นว่าแบกอะไรไว้มากเกินไป จนฮาคุบะต้องเข้ามาช่วยปลอบนี่ล่ะค่ะ 

เอาเป็นว่า ขอให้สนุกกับฟิคนะคะ:)

Advertisements

One thought on “Kaitou Kid FanFiction [ Hakuba Saguru x Kuroba Kaito ] ‘Tonight’

  1. อ่ะฮิ อะไรจะน่าเขิลได้ชวนจิกหมอนเท่านี้!!!~จะน่ารักน่ากอด จ่าจับกด….แค่กๆ(โดนไคโตะมองแรง)น่าจับกอดอะไรขนาดนี้คะลูกกกกกก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s