LH FanFiction [ Krusty x Shiroe ] ‘Krusty & The Enchanter’

LH FanFiction

Krusty x Shiroe

‘Krusty & The Enchanter’

…………………….

ครัสตี้ซังเป็นการ์เดี้ยน…การ์เดี้ยนที่ดูเผินๆแล้วก็ไม่ต่างอะไรไปจากอัศวิน….

อัศวินย่อมต้องอยู่คู่กับเจ้าหญิง

นั่นล่ะคือสิ่งที่คนทั่วไปคิด

ชิโรเอะเองก็คิดเช่นนั้น

อัศวินที่กล้าหาญ แข็งแกร่ง มีคุณธรรม สุภาพอ่อนโยน กับเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ที่จิตใจงาม สองสิ่งนี้คือภาพลักษณ์ที่จะทำให้เหล่าผู้ใต้ปกครองเคารพนับถือ ส่วนจอมเวทน่ะเหรอ…

หัวหน้ากิลด์Log Horizonใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางดันแว่นขึ้นเล็กน้อย

จอมเวทก็ต้องเลว เพื่อให้แสงแห่งความดีสว่างจ้ายิ่งๆขึ้นไป

ถึงแม้จะเจ็บปวด แต่ถ้าเพื่อให้แผนการสำเร็จลุล่วงดังที่ใจคิด มันก็มีแต่ต้องทำเท่านั้น…

ชีวิตของคนเราน่ะ ไม่ค่อยจะมีทางเลือกเยอะซักเท่าไหรหรอก…

………………

‘แล้วอย่างนี้ชิโรเอะซังไม่รู้สึกเจ็บปวดบ้างเหรอคะ! ทำให้ทุกคนเกลียดตัวเองแบบนั้น..’

เสียงของมิโนริดังก้องอยู่ในหัว ชิโรเอะวางปากกาลงบนเอกสาร ก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างเหนื่อยอ่อน เขามันคนไร้ความรู้สึก แต่จู่ๆพอได้ยินสิ่งที่ลูกศิษย์ถามกลับรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาในอกซะงั้น…

ความเจ็บปวดที่ไม่สามารถใช้เวทฮีลหรือโพชั่นรักษาได้….

“เอาเถอะ…”

คนสวมแว่นถอนหายใจเฮือกใหญ่ ลุกจากเก้าอี้แล้วบิดขี้เกียจไปมา บางทีสิ่งที่เขาต้องการในตอนนี้คือการสูดอากาศบริสุทธิ์เพื่อกระตุ้นให้สมองสดชื่นขึ้นมาบ้างก็เป็นได้

“ลองไปเดินในเมืองบ้างก็ไม่เลว..”

ชิโรเอะพึมพำขณะหยิบผ้าคลุมสีขาวสะอาดประจำตัวมาใส่ให้เรียบร้อย

การเปลี่ยนบรรยากาศอาจช่วยให้จิตใจของเขาปลอดโปร่งขึ้น ชิโรเอะคิดเช่นนั้น แต่เหตุการณ์กลับไม่เป็นเช่นที่เขาคิด

นั่นสินะ… ลืมไปเลยว่าเขามันคนเลว…

หัวหน้ากิลด์Log Horizonกลับหลังหันแล้วเลือกที่จะเดินกลับกิล์ดของตน ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่คำนินทาและความเกลียดชังกลายเป็นมีดดาบที่สามารถแทงทะลุหัวใจของเขาได้ หรือความจริงแล้วสิ่งเหล่านั้นทำให้เขาเจ็บปวดจนชาชิน แต่เขาแค่ทำใจแข็งไม่ยอมรับความรู้สึกของตนก็เท่านั้นเอง

แต่ว่า….ความรู้สึกเหล่านี้กลับไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เขาเจ็บปวดที่สุด จริงอยู่ที่มันทำให้เขาเจ็บ แต่บางอย่างที่ทำให้เขาถึงขั้นนอนไม่หลับติดกันมาหลายคืนไม่ใช่ความรู้สึกนี้…

สองขายาวก้าวเดินไปเรื่อยๆ หมายมั่นว่าเมื่อกลับถึงกิล์ดแล้วจะทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวโปรด ทว่า

“ชิโรเอะคุง”

คนถูกเรียกหันขวับ การ์เดี้ยนร่างใหญ่ในชุดเกราะที่ไม่ต่างไปจากอัศวินมากนักยิ้มให้กับเขา ชิโรเอะใจกระตุกนิดๆกับรอยยิ้มนั้นก่อนจะยิ้มตอบอีกฝ่ายไปตามมารยาท

“สวัสดีครับ ครัสตี้ซัง”

“ออกมาเดินเล่นไม่นึกว่าจะเจอชิโรเอะคุงเข้าพอดี งั้นก็เดินไปด้วยกันเลยมั้ย”

“เอ๋… ถ้างั้นผมว่าผมไม่รบกวน…”

“รบกวนอะไรกันเล่า ฉันน่ะ อยากคุยกับชิโรเอะคุงนะ” หัวหน้ากิล์ดD.D.D.ลูบหัวอีกคนเบาๆ ชิโรเอะรู้สึกว่าใบหน้าของตนเริ่มร้อนๆจึงผละออกมาทันที

“ผมว่าผมอาจจะไม่สบาย…”

“อืม จะว่าไปก็หน้าแดงนิดๆด้วยนะ แต่ฉันว่าไม่ใช่หรอก ชิโรเอะคุงน่าจะเขินมากกว่า”

คนคนนี้!

ชิโรเอะส่ายหน้ารัวๆ

“ไม่หรอกครับ! ผมไม่สบายจริงๆ ขอตัว..”

“ฮะๆ เชื่อก็ได้ว่าไม่สบาย แต่ก็เพราะว่าไม่สบายนั่นล่ะนะถึงได้ยอมให้รีบกลับไม่ได้” ครัสตี้หัวเราะเบาๆพร้อมกับคว้าข้อมือของจอมเวทหนุ่มไว้แน่น

“ที่บอกว่าไม่สบายน่ะ ความจริงคือไม่สบายใจใช่มั้ยล่ะ จะระบายให้ฉันฟังก็ได้นะ ชิโรเอะคุง”

“…..” ชิโรเอะนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะปฏิเสธอย่างสุภาพ

“ไม่เป็นไรหรอกครับครัสตี้ซัง บางเรื่อง…ปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นไปนั่นล่ะดีแล้ว..”

ใช่…. แบบนี้แหละดีแล้ว…

แค่เขาทนความเจ็บปวดเหล่านั้นได้ ทุกๆอย่างก็จะเป็นไปตามแผน…

“ชิโรเอะคุงเนี่ย เป็นเด็กดีนะ อย่าคิดนะว่าฉันจะไม่รู้ว่าชิโรเอะคุงวางแผนจะทำอะไร” ครัสตี้ยิ้มบางๆก่อนจะดึงร่างสูงเข้ามากอด ชิโรเอะกระพริบตาปริบๆเมื่อพบว่าศีรษะของตนกระทบกับเกราะเหล็กกล้าของครัสตี้เบาๆ

คนคนนี้…..รู้มาตลอด ในสิ่งที่เขากำลังทำ…

สมกับที่เป็น’ครัสตี้ซัง’จริงๆ…

“ไม่หรอกครับ… ผมก็แค่ทำในสิ่งที่ควรทำ”

“ก็นั่นแหละนะ ถึงได้บอกไงว่าชิโรเอะคุงเป็นเด็กดี” การ์เดี้ยนหนุ่มหัวเราะเบาๆก่อนจะเอ่ยต่อไปว่า

“ถึงแผนการนี้จะทำให้ทุกคนเกลียดชิโรเอะคุง แต่ว่านะ คนใกล้ชิดของชิโรเอะคุงไม่เห็นจะคิดอย่างนั้นเลยนี่นา”

“แล้วก็นะ….”

สายลมเย็นพัดผ่านอย่างแผ่วเบา พร้อมๆกับน้ำเสียงอ่อนโยนของครัสตี้ที่ดังขึ้น

“ไม่ว่าชิโรเอะคุงจะเป็นคนยังไง ฉันก็รักชิโรเอะคุงเสมอ…”

ชิโรเอะยิ้มน้อยๆ

บางที…ความรู้สึกเจ็บปวดในหน้าอกส่วนใหญ่อาจจะมาจากการมองการ์เดี้ยนที่สวมบทเป็นอัศวินคู่กับเจ้าหญิงด้วยความอิจฉาก็ได้…

“ผมเองก็…. ระ รักครัสตี้ซังครับ”

ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่รู้ว่าจะจบลงอย่างไร รู้เพียงแค่ว่า ณ ตอนนี้ ความสัมพันธ์ของคนสองคน จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป…

……….

จบแบบงงๆ เอาจริงๆก็เริ่มเขียนแบบงงๆค่ะแงงงฟฟฟฟฟฟ ความจริงติ่งLHมานานแล้ว ตามเกาะหนึบดูตั้งแต่ss1ฉายตอนแรก ตอนนั้นยังไม่มีเวลาเขียนฟิค(แต่พล็อตเยอะมากฟฟฟฟ) ตอนแรกๆก็อวยนอมอลไปตามประสานะคะ แต่ไปๆมาๆ เราว่าพวกผช.ในเรื่องนี้ดูมีซัมติงรอง!! และหลังจากนั้นเราก็กลายเป็นallชิโรเอะไปค่ะแงงง นี่มันอัลไลลลล ถถถถถ พี่ชิโระน่ารักมาก เราจะไม่ทนนนนฮือออออออถูกสเป็คเรามากค่ะคนนี้///// ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ เราไม่ได้เขียนฟิคมานานแล้วคงต้องใช้เวลารื้อสำนวนหน่อย หากมีตรงไหนแหม่งๆมีคำผิดบอกเราได้นะ ขอให้สนุกกับฟิคนะคะ:)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s