KnB FanFiction [ Aomine Daiki x Kuroko Tetsuya ] ‘Our love’

KnB FanFiction

Aomine Daiki x Kuroko Tetsuya

‘Our love’

…….

อัลเบิร์ต ไอสไตน์ได้กล่าวไว้ว่า

‘Nothing happens until something moves.

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ โดยปราศจากการเริ่มต้น’

แน่นอนว่า…ความรักก็เช่นกัน

……

‘ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ที่ผมเริ่มหลงรักคนคนนั้น…’

“โฮ่ย! เท็ตสึ เหม่ออะไรอยู่น่ะ”

ท่ามกลางแสงสีส้มแดงของพระอาทิตย์ยามเย็น คุโรโกะสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจู่ๆถูกมือหนาของอาโอมิเนะขยี้เรือนผมสีฟ้านั้นอย่างเอ็นดู ร่างสูง155เซนถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะหันไปดุอีกคนเสียงเนือยๆ “อย่าสิครับ ผมยุ่งหมดแล้ว”

“ก็นายเอาแต่เหม่อนี่นา คิดถึงใครอยู่กันล่ะ หืม?” อาโอมิเนะ ไดกิในชุดนักเรียนม.ต้นเทย์โคยิ้มน้อยๆ คุโรโกะ เท็ตสึยะส่ายหน้า จะให้บอกได้ยังไงว่ากำลังคิดถึงคนที่เดินอยู่ข้างๆนั่นแหละ…

“จะว่าไป วันนี้นี่มีแต่คนจับมือกันแฮะ” อาโอมิเนะชวนคุยด้วยน้ำเสียงเรื่อยๆ คุโรโกะมองไปรอบๆตัวแล้วจึงพยักหน้าเห็นด้วย

“นั่นสิครับ มีแต่คู่รัก สมกับที่เป็นวันวาเลนไทน์จริงๆนะครับ”

“……” อาโอมิเนะนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะคว้ามือเรียวขาวของคนข้างๆมาจับไว้ เจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าเหลือบมองใบหน้าของคนตัวสูงกว่าที่เป็นสีแดงระเรื่อตัดกับสีผิวเข้ม

“อาโอมิเนะคุง…?”

“อ๊ะ?! เอ้อ…จับมือกันนะ เท็ตสึ”

“ก็จับอยู่ไม่ใช่เหรอครับ…” คุโรโกะยิ้มบางๆก่อนจะกุมมืออีกฝ่ายเช่นกัน

ทั้งคู่เดินจับมือกันเงียบๆ อาโอมิเนะรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ให้ตายสิ น นี่เขากำลังทำอะไรอยู่เนี่ย ที่ทำอยู่ตอนนี้น่ะ…ไม่ต่างจากคู่รักวาเลนไทน์เลยไม่ใช่หรือไง?! ….จะว่าไงดีล่ะ พอรู้ตัวอีกทีก็ไปจับมือเท็ตสึเข้าซะแล้ว…

“อาโอมิเนะคุงครับ”

“อ๊ะ โอ้ ว่าไง!” เจ้าของชื่อสะดุ้งโหยง คุโรโกะกระพริบตามองเอซแห่งทีมปาฏิหาริย์ก่อนจะใช้มืออีกข้างชี้ไปยังสวนสาธารณะแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบริเวณที่พวกเขายืนอยู่มากนัก

“ไปที่นั่นกันได้ไหมครับ”

“เอ๋…มันก็ได้อยู่หรอก” คนผิวเข้มพยักหน้างงๆ

สวนสาธารณะแห่งนั้นว่างเปล่าไร้ซึ่งผู้คน อาโอมิเนะและคุโรโกะจับมือกันมองภาพของม้านั่งที่สะท้อนแสงสีส้มยามเย็น ซักพัก คุโรโกะจึงลากอาโอมิเนะไปยังม้านั่งนั้น ท่าเดินของคนตัวเล็กนั้นมาดมั่นราวกับว่าได้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้ว

“โฮ่ย เท็ตสึ..?” อาโอมิเนะมองอีกคนด้วยสายตาไม่เข้าใจ

“อาโอมิเนะคุงครับ”

“?”

“ผมมีอะไรจะให้อาโอมิเนะคุง…” คุโรโกะว่าพลางยื่นบางสิ่งบางอย่างที่เป็นกล่องสีน้ำเงินให้อีกคน อาโอมิเนะรับกล่องปริศนานั้นมางงๆ

“เท็ตสึ ไอ้นี่น่ะ…?”

“ช็อกโกแลตวาเลนไทน์ไงล่ะครับ” ใบหน้าขาวของคุโรโกะเริ่มขึ้นสีเล็กน้อย อาโอมิเนะทำหน้าเหวอไปซักพักก่อนจะยิ้มกว้าง มือหนาคว้าร่างของอีกคนเข้ามากอด

“ขอบคุณนะเท็ตสึ!”

“อ อาโอมิเนะคุงครับ กอดแน่นไปแล้วครับ”

“ก็คนมันดีใจนี่นา” อาโอมิเนะหัวเราะร่า คุโรโกะถอนหายใจก่อนจะยิ้มบางๆ

“เฮ้อ….” คุโรโกะถอนหายใจอย่างหมดแรง นึกไม่ถึงว่าแค่ให้ช็อกโกแลตมันจะเหนื่อยขนาดนี้ ถ้าไม่ถูกกอดอยู่เขาคงเซไปหาม้านั่งแล้ว

“อาโอมิเนะคุงครับ”

“ว่าไง”

“เมื่อตอนที่ผมเหม่อแล้วอาโอมิเนะคุงถามว่าคิดถึงใครอยู่ ผมคิดถึงอาโอมิเนะคุงอยู่ครับ”

“…บ บ้ารึเปล่า ตัวจริงก็อยู่ตรงนี้แล้วแท้ๆเชียวนะ” อาโอมิเนะกอดคนในอ้อมแขนแน่นกว่าเดิม สายลมเย็นพัดผ่านอย่างแผ่วเบา พร้อมๆกับน้ำเสียงจริงจังของอาโอมิเนะที่ดังขึ้น

“ฉัน…รักนายนะเท็ตสึ รักมากๆ”

“ผมเองก็เหมือนกันครับ…” คุโรโกะกระซิบเบาๆ

ไม่สำคัญหรอกว่าความรักของคนทั้งคู่นั้นเริ่มขึ้นเมื่อไหร่ ที่สำคัญกว่าคือความรักที่มีในตอนนี้…และในอนาคต….

…………

จบแหล่ววววว เป็นฟิคฟ้าดำฟิคแรกที่ได้ลองเขียนค่ะ เพราะเป็นรีเควสของสาวน้อยหน้าตาดีคนนึง โอ้วววว ตอนแรกก็ไม่คิดว่ามันไม่น่าจะยากมาก เพราะเราก็ก๊าวคู่นี้อยู่แล้ว แต่พอลองมาเขียนดูจริงๆ…อื้อหือ ยากเว้ย… เป็นอะไรที่บอกไม่ถูกมากฟหหฟดหดๆเๆ เอาจริงๆพล็อตเบาหวิวมากค่ะ ไม่มีอะไรเลย แค่สารภาพรักให้ช็อกโกแลตกันระหว่างทางกลับบ้าน(….) ดูธรรมดานะ แต่เพราะอะไรธรรมดาๆนี่แหละเลยคิดอะไรไม่ธรรมดาๆไว้ต่อยอดได้ช่วงไวท์เดย์(….) /ข้าม/ โอเค เอาเป็นว่าขอให้สนุกกับฟิคนะคะ ไว้วันหน้าฟ้าใหม่จะมาใส่อะไรให้มันยาวๆค่ะ แอร่กกกก

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s