KnB FanFiction [ Kiyoshi Teppei x Hyuuga Junpei ] ‘Our night before Valentine’s day’

KnB FanFiction

Kiyoshi Teppei x Hyuuga Junpei

‘Our night before Valentine’s day’

……..

พอขึ้นเดือนกุมภาฯ ภาพของคนกุมมือกันก็กลายเป็นภาพที่หาดูได้ง่ายจนน่าหงุดหงิดสำหรับหลายๆคน

ฮิวงะ จุนเปย์เองก็เช่นกัน

“เดือนกุมภาฯมันก็แค่เดือนที่สองต่อจากมกราฯ! เดือนแห่งความรักอะไรกัน ไร้สาระชะมัด!!”

“วาเลนไทน์เองก็ด้วย!!! ตื่นเต้นกับวันพรรค์นั้นเป็นเด็กๆไปได้เนอะฮิวงะเนอะ! ก็แค่วันธรรมดา!!”

โคงาเนอิ ชินจิเองก็บ้าจี้โวยวายตามกัปตันทีมด้วย

“พรุ่งนี้วาเลนไทน์แล้วมันยังไงเล่า!! ก็แค่วันของพวกงี่เง่าเท่านั้นแหละน่า!!” ทั้งคู่ประสานเสียงกันอย่างคับแค้นใจ

“ตาสองคนนั้นน่ะ รีบๆมาซ้อมซะทีสิยะะ!!” เสียงตะโกนของโค้ชสาวแห่งเซย์รินทำเอาสองหนุ่มโสดรีบลุกจากม้านั่งริมสนามแล้วแยกย้ายกันไปซ้อมทันที ระหว่างซ้อมฮิวงะไม่วายวิ่งไปบ่นใส่อิซึกิที่กำลังเลี้ยงลูกบาสอยู่

“ฉันเบื่อหน้านายว่ะอิซึกิ ทำไมไอ้มุกแป้กอย่างนายถึงได้ช็อกโกเลตเยอะกว่าชาวบ้านชาวช่องเค้าฟะ ปีนี้ขอให้ไม่ได้ซักกล่อง!”

“ก็แหม ทุกคนชอบมุกของฉันไงล่ะฮิวงะ เสียใจด้วยนะ เดี๋ยวฉันเอามาแบ่งเหมือนปีที่แล้วๆมาละกัน” อิซึกิ ชุนขยิบตาหยอกล้อคนสวมแว่นก่อนจะพาสลูกต่อให้รุ่นน้องปีหนึ่งอย่างคากามิ ไทกะที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก

“อะ…นายนี่มัน!!” ฮิวงะคิ้วกระตุกนิดๆ อยากจะตบมุกแต่ตอนนี้กำลังอิจฉาอยู่เลยคิดอะไรไม่ค่อยออก สุดท้ายก็เลยเปิดโหมดคลัชไทม์ระบายอารมณ์ด้วยการชู้ตบาสแทน หลังจากที่การซ้อมจบลงแล้วกัปตันทีมถึงกับนั่งหอบข้างสนามเพราะใช้แรงในการบ่นเรื่องวาเลนไทน์ระหว่างซ้อมมากเกินไปนั่นเอง

“เอ้า ฮิวงะ ดื่มน้ำก่อนสิ” เซ็นเตอร์ร่างยักษ์นั่งยองๆข้างชู้ตติ้งการ์ดผมสั้น คนถูกเรียกรับกระบอกน้ำไปจากอีกฝ่ายแล้วดื่มอย่างรวดเร็วจนสำลักน้ำ ลำบากคิโยชิต้องมาคอยลูบๆหลังให้

“เอ้อ จริงสิฮิวงะ ขากลับแวะซื้อของกับฉันหน่อยได้รึเปล่า?”

“แค่กๆๆ ดะ ได้ แค่กๆๆ” ฮิวงะตอบอย่างยากลำบาก คิโยชิยิ้มบางๆก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วยื่นมือให้อีกคนจับเพื่อช่วยพยุงขึ้นมา โดยที่ท่าทีของทั้งคู่นั้นอยู่ในสายตาของเพื่อนรวมทีมคนอื่นโดยตลอด

“เชื่อมะ เจ้าพวกนั้นต้องพากันไปร้านช็อกโกเลตแน่” โคงาเนอิเขย่งเท้ากระซิบกระซาบกับมิโตเบะที่ยืนเงียบๆเช่นเคย อิซึกิส่ายหน้าเล็กน้อยพร้อมกับยิ้มอย่างเอือมๆ

“เมื่อไหร่จะคบกันจริงๆซะทีนะ เจ้าพวกนั้น”

“ถ้าฮิวงะคุงเลิกเป็นคนปากไม่ตรงกับใจเมื่อไหร่เรื่องก็จะง่ายขึ้นเยอะเลยล่ะ” ริโกะถอนหายใจเฮือกใหญ่

“แต่จุดนั้นก็เป็นเสน่ห์ของกัปตันนะครับ” คุโรโกะ เท็ตสึยะยิ้มน้อยๆ

“ช่างหัวตานั่นเถอะ เอ้าๆ ไปอาบน้ำกันได้แล้วจะได้กลับกันซะที” โค้ชสาวตัดบทพร้อมกับโบกมือไล่หนุ่มๆทั้งหลายให้สลายการชุมนุม ณ บัดนี้ เสียงครางอย่างไม่พอใจของสมาชิกหลายๆคนทำให้ไอดะ ริโกะเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งแล้วว่า ผู้ชายเองก็เป็นเพศที่ช่างคุยช่างเมาท์ไม่ต่างอะไรไปจากผู้หญิงเอาเสียเลย

สาวม.ปลายเพียงหนึ่งเดียวในชมรมบาสเซย์รินหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านขณะนั่งรอสมาชิกคนอื่นๆบนม้านั่ง อ่านๆไปได้ซักพัก เสียงฝีเท้าของคนสองคนก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงโวยวายที่แว่วมาแต่ไกล

“ก็บอกแล้วไงว่ามาซามุเนะน่ะ—”

“ฉันว่าโคลัมบัสน่ะ—”

ริโกะริมฝีปากกระตุกเล็กน้อย ตาสองคนนี้คุยเรื่องอะไรกันอยู่ล่ะนั่น คุยกันไปคนละทางเลยไม่ใช่รึไง…

“อ้าว ริโกะ จะว่าไปก็พอดีเลยนา ตัดสินให้หน่อยสิว่าคนในประวัติศาสตร์คนไหนเจ๋งสุด ระหว่างโคลัมบัสกับมาซามุเน—-” คิโยชิยิ้มกว้างในขณะที่ฮิวงะยืนกอดอก

“นั่นสิ เธอว่าไงก็ว่าตามนั้น ต้องเป็นมาซามุเนะแหงๆเลยใช่มั้ยล่ะ”

“นี่พวกนายเถียงอะไรกันยะ… งั้นฉันตัดสินให้เองละกันจะได้แฟร์ๆ คนที่เจ๋งที่สุดก็คือนิโคลา เทสลา โอเค จบนะ รีบๆกลับไปได้แล้ว ได้ยินแว่วๆว่ายังมีที่ที่ต้องแวะอีกไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวก็กลับบ้านดึกหรอก” โค้ชสาวถอนหายใจพลางส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ทั้งคิโยชิและฮิวงะมองหน้ากันงงๆ

“ค…ใครฟะ หมอนั่นน่ะ” ฮิวงะทำหน้าเหวอ

“ก็คนที่คิดค้นระบบไฟฟ้ากระแสสลับไง” ริโกะตอบสั้นๆ

“อะเระ…..” คิโยชิเองก็เหวอไม่ต่างไปจากกัปตันเช่นกัน

“ก็คนที่นำเสนอรากฐานของWireless Power Transmissionที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบันตั้งแต่ช่วงกลางศตวรรษที่19ไง หัดอ่านหนังสือบ้างสิยะเจ้าพวกโง่นี่”

“ใครโง่กันฟะ?! ก ก็แค่ไม่ถนัด!!! กลับกันเถอะคิโยชิ จะแวะซื้อของไม่ใช่รึไง?” กัปตันเซย์รินโวยวายก่อนจะรีบลากคนตัวใหญ่กว่าไปเก็บกระเป๋าเตรียมตัวกลับ เด็กสาวผมสั้นพ่นลมหายใจดัง’หึ’ก่อนจะกลับไปนั่งอ่านหนังสือที่เดิมอีกครั้ง เสียงโวยวายของกัปตันทีมค่อยๆไกลออกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเงียบหายไปในที่สุด

ถึงไอดะ ริโกะจะไม่ได้ยินแล้ว แต่คิโยชิ เท็ปเปย์ยังคงได้ยินอยู่เต็มสองรูหู

“ยัยบ้านั่น! ด่าฉันว่าโง่เรอะ ให้ตายสิ!” ฮิวงะยังคงบ่นไปตามประสา ฝ่ายคิโยชิได้แต่เดินตามอีกคนด้วยสีหน้าเบิกบาน

“เอาน่าๆ ก็ริโกะฉลาดกว่าพวกเรานี่นา”

“ไม่ได้ช่วยให้อารมณ์ดีขึ้นเลยเฟ้ย!”

“งั้นก็รีบไปกันเถอะ พอถึง’ที่นั่น’แล้วฮิวงะต้องอารมณ์ดีแน่ๆเลย” คิโยชิส่งยิ้มให้กับคนที่เริ่มทำหน้าสงสัย

“นี่นายคงไม่ได้พาฉันไปที่แปลกๆนะ ไหนบอกแค่ซื้อของไง”

“ก็ไปซื้อของนั่นแหละ” คนตัวใหญ่พูดยิ้มๆ ฮิวงะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย คิโยชิในวันนี้…ดูจะอารมณ์ดีผิดปกตินะ? ปกติก็เป็นคนยิ้มง่ายอยู่แล้ว แต่พอเป็นวันนี้ยิ่งดูจะอารมณ์ดีเข้าไปใหญ่…

“จะว่าไป ฮิวงะเนี่ยอยากได้ช็อกโกเลตจากใครเหรอ? เห็นบ่นเรื่องช็อกโกเลตตลอดเวลาที่ซ้อมเลยนี่นา” คิโยชิหันไปถามยิ้มๆ ฮิวงะเหงื่อตกเล็กน้อยก่อนจะเหลือบมองไปอีกทางแล้วตอบปัดๆไป

“ฉันบ่นทั้งวันเฟ้ย ม ไม่ได้บ่นแค่ตอนซ้อมซะหน่อย จะผู้หญิงคนไหนให้ก็ดีใจทั้งนั้นแหละ”

คิโยชิยิ้มบางๆ ท่าทีแบบนี้ของอีกคนแสดงว่ากำลังโกหกอยู่แน่ๆ ถ้าเขาขอคิดไปเองว่าฮิวงะกำลังบอกใบ้อะไรบางอย่างให้คนบางคนในทีมจะได้ไหมนะ ขอคิดไปเองว่าคนคนนั้นก็คือคิโยชิ เท็ปเปย์…ได้รึเปล่านะ

ฮิวงะที่พูดเรื่องเดิมๆซ้ำไปซ้ำมาแถมยังพูดแค่ช่วงซ้อม อย่างนี้น่ะ…เหมือนกับเด็กๆที่กำลังเรียกร้องความสนใจเลยไม่ใช่รึไง?

อยากจะให้เขาซื้อช็อกโกเลตให้ในวันวาเลนไทน์….งั้นเหรอ…

คิโยชิหยุดความคิดเข้าข้างตัวเองก่อนจะคุยต่อไปตามปกติ

“ถ้าผู้หญิงคนไหนให้ก็ดีใจ งั้นแปลว่าริโกะให้ก็ดีใจสินะ”

“ยัยนั่นไม่ใช่ผู้หญิงฟ่ะ…. แล้วใครมันจะไปดีใจฟะ ถ้าได้วัตถุประหลาดที่พยายามจะปลอมตัวให้เป็นช็อกโกเลตมาน่ะ ก็แค่ช็อกโกเลตวอนนาบี”

“ฮะๆ ถ้าริโกะได้ยินเข้าคงโมโหน่าดูเลยล่ะ” คิโยชิยิ้มกว้างจนฮิวงะชักจะใจคอไม่ดี

“อย่าไปบอกยัยนั่นนะเฟ้ย!”

“ไม่บอกหรอก ถ้าไม่เผลอน่ะนะ”

“นายนี่มัน…!”

“อ๊ะ ถึงแล้วล่ะ” คิโยชิหยุดยืนหน้าร้านขายขนมแห่งหนึ่ง ฮิวงะกลืนคำด่าที่ค้างอยู่ที่ปากลงในลำคอแล้วเริ่มสังเกตร้านที่ตนไม่เคยมา ร้านขนมหวานเล็กๆตกแต่งอย่างน่ารัก ยิ่งช่วงนี้เป็นเทศกาลแห่งความรักก็เลยมีเครื่องตกแต่งร้านรูปหัวใจประดับประดาเต็มไปหมด คิโยชิผลักประตูเข้าไปด้วยท่าทีสบายๆ ผิดกับฮิวงะที่เริ่มเกร็งเล็กน้อย

“โฮ่ยๆ คิโยชิ นายมาผิดร้านรึเปล่าฟะ หรือว่านายโดนนิโคลาอะไรนั่นของโค้ชทำลายสมอง?!”

“ไม่หรอกๆ ถูกร้านแล้วล่ะ เค้าว่ากันว่าช็อกโกเลตของร้านนี้อร่อยที่สุดน่ะ” คิโยชิเอ่ยยิ้มๆก่อนจะลากฮิวงะไปยังชั้นวางสินค้าที่มีแพ็กเกจเป็นรูปหัวใจสีชมพูสดใสวางอยู่อย่างเป็นระเบียบ ซึ่งกัปตันเซย์รินคาดว่าของข้างในคงเป็นช็อกโกเลต มือหนาของคิโยชิเอื้อมไปหยิบของชิ้นนั้นมายื่นให้อีกคนดู

“ฉันอยากกินอันนี้ ซื้อให้หน่อยนะ ฮิวงะ”

“เฮะ………?”

“ซื้อให้หน่อยนะ” คิโยชิยิ้มอ่อนๆ ฮิวงะที่กำลังงุนงงกับสถานการณ์เบื้องหน้าทำหน้าเหวออย่างไม่เข้าใจ

“อะไรของนายฟะ….”

“อ้าว ก็วาเลนไทน์ไง ผู้หญิงต้องให้ช็อกโกเลตผู้ชายนี่นา ไม่ใช่เหรอ?” คิโยชิเอียงคอถาม ฮิวงะคิดตามไปได้ซักพักก็แทบเอากระเป๋าฟาดหน้าอีกคน

“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงโว้ย!! แล้วก็…. อะ.. ไอ้นั่นน่ะ นายต้อง…ให้ฉัน…….ไม่ใช่รึไง…..” ทั้งๆที่ประโยคแรกออกจะเสียงดัง แต่ประโยคหลังคนสวมแว่นกลับเสียงค่อยลงอย่างเห็นได้ชัด

“อา…แต่ฉันก็ไม่ใช่ผู้หญิงนะ ที่สำคัญ ฉันคิดว่าถ้าเป็นฮิวงะให้อาจจะเหมาะกว่าก็ได้ ก็ฮิวงะน่ารักนี่นา” เซนเตอร์ร่างยักษ์ยิ้มบางๆ ฮิวงะอยากเถียงอีกฝ่ายมากแต่กำลังเขินอยู่เลยนึกอะไรไม่ค่อยออก สมองตื้อตันไปหมด หัวใจเองก็เหมือนกัน…เต็มไปด้วยความรักจนตื้อไปหมด….

“ว วันนี้ไม่ใช่วาเลนไทน์ซะหน่อย นายนี่มันหลงวันจริงๆ”

“วาเลนไทน์คือวันแห่งความรัก งั้นวันไหนๆที่มีฮิวงะอยู่ข้างๆก็คือวันวาเลนไทน์นั่นแหละนะ ก็ฉันน่ะ…รักฮิวงะทุกวันนี่นา” คิโยชิยิ้มอ่อนโยนให้อีกคน คนที่ถูกสารภาพรักถึงกับไปต่อไม่ถูก ตื่นเต้นยิ่งกว่าแอบดูผู้หญิงอาบน้ำ ดีใจยิ่งกว่าตอนที่ฟิกเกอร์นักรบลดราคาเสียอีก

“อ…เอามานี่! เดี๋ยวไปจ่ายเงินให้” ฮิวงะคว้ากล่องช็อกโกเลตในมือของอีกคนแล้วรีบเดินไปที่เคาทน์เตอร์ชำระเงิน คิโยชิกระพริบตาปริบๆเมื่อแอบเห็นหลังหูสีแดงเรื่อของอีกคน ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างแล้วรีบก้าวยาวๆตามไป

“รอด้วยสิ ฮิวงะ~”

ท่ามกลางบรรยากาศในร้านที่เริ่มหวานชื่นสมกับที่เป็นร้านขนมหวาน เจ้าของร้านมองส่งแผ่นหลังของลูกค้านักเรียนชายมัธยมปลายทั้งสอง รอจนเสียงกระดิ่งกรุ๊งกริ๊งเงียบไปจึงเดินไปลดอุณหภูมิแอร์ทุกเครื่องในร้าน

เป็นธรรมดาที่ความรักของวัยรุ่นมันช่างเร่าร้อน อยอุ่นและหวานชื่น แต่ยังไงก็ไม่ควรมาอบอุ่นอะไรกันในร้าน…ช็อกโกเลตละลายหมด

ขาดรักในร้านขนมน่ะเรื่องเล็ก แต่ขาดทุนนี่เรื่องใหญ่นะ…..

………………….

สงสารคุณเจ้าของร้าน555555555 ตอนแรกก็ว่าจะเขียนให้เป็นแนวโรแมนติกคอมเมดี้นะคะ อารมณ์คู่หูคูฮา แต่หลังๆมันกลายเป็นคอมเมดี้อย่างเดียวไปซะแล้ว55555555

ขอให้สนุกกับฟิคและชีวิตในช่วงเดือนกุมภาฯนะคะ:)

Advertisements

3 thoughts on “KnB FanFiction [ Kiyoshi Teppei x Hyuuga Junpei ] ‘Our night before Valentine’s day’

  1. มาเพื่อขำอัดล้วนๆ ไม่มีอะไรแอบแฝงค่ะ 5555555555555555555555555 โอย ขำมาก มุกแต่ละมุก พี่ฮิวงะก็ซึ้นซึน พี่คิโยชิก็ปากหวานจ๊างงงงงงงงงงงงงงง อร่ายยยย จะตายยยย (*´艸`*) ขำเกือบตายก็ด้วย 555555555555555555555555555555555

    • ดีใจที่ขำนะคะ;////; กลัวแป้กมากเหมือนกันฟฟฟฟฟฟฟ ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์อีกรอบนะคะเซซังงงงง ไม่รู้ทำไมพักนี้มองตาสองคนนี้เป็นคู่หูคู่บ๊องก็ไม่รู้ ทั้งบ้าทั้งฮาทั้งน่ารัก55555555555555 ขอบคุณที่อ่านนะคะ ถ้าอ่านแล้วขำ อารมณ์ดีหายเหนื่อยจากอะไรก็ตามเราก็ดีใจค่ะ///////

      • หายเหนื่อยเลยค่ะ บันเทิงมาก มีความสุขมาก ผลิตอีกก็มาเรียกกันด้วยนะคะ เอร๊ยยยยย สนุก ตลก หวาน บ้า น้ำเน่า สนุก ตลก หวาน บ้า น้ำเน่า สนุก ตลก หวาน บ้า น้ำเน่า #วนลูป ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s