KnB FanFiction *Special KnB FanFiction for Halloween Event* [ Kiyoshi Teppei x Hyuuga Junpei ] ‘Halloween Kiss’

KnB FanFiction

*Special KnB FanFiction for Halloween Event*

Kiyoshi Teppei x Hyuuga Junpei

‘Halloween Kiss’

……..

31 ตุลาคม ค.ศ.20XX

ช่วงเวลาตีสี่เป็นเวลาที่ผู้คนธรรมดายังคงท่องเที่ยวอยู่ในห้วงแห่งความฝัน แต่ในขณะเดียวกัน ใครบางคนเริ่มงัวเงียลุกขึ้นมาจากเตียงไปแต่งตัวเตรียมไปโรงเรียน

ฮิวงะ จุนเปย์ไม่รู้จัก’เวลาKGB’

KGBก็คือหน่วยสืบราชการรับของสหภาพโซเวียต ช่วงเวลาที่พวกKGBปฏิบัติมักเป็นช่วงเวลาประมาณตีสี่ เป็นช่วงที่ไม่ดึกเกินไปและไม่เช้าเกินไป ดังนั้นเวลาKGBก็คือเวลาตีสี่ธรรมดาๆนั่นเอง

ฮิวงะ จุนเปย์ไม่ได้รู้อะไรลึกเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ตะวันตก เขาเชี่ยวชาญประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นมากกว่า ช่วงเวลาที่KGBออกปฏิบัติภารกิจเขาก็ไม่เคยรู้จัก แต่สาเหตุที่ทำให้เขาต้องฝืนตื่นตั้งแต่เช้ามืดก็เป็นเพราะเขามีนัด

ก็ไม่เชิงว่าเป็นนัด แต่น่าจะเรียกได้ว่าเป็นกิจวัตรประจำวันมากกว่าที่จะต้องวิ่งไปโรงเรียนตอนเช้าพร้อมๆกับคิโยชิ เท็ปเปย์

บ้านก็ไม่ได้ใกล้กันเลย แต่ยังจะอุตส่าห์ตื่นแต่เช้ามายืนรอเขาอยู่หน้าบ้านซึ่งเปิดกิจการร้านตัดผมได้ทุกวี่ทุกวัน

“อรุณสวัสดิ์ ฮิวงะ”

คิโยชิในชุดวอร์มยิ้มร่า ฮิวงะหาวใส่แทนการทักทายก่อนจะบิดขี้เกียจอยู่พักหนึ่ง

“เอ้า พร้อมแล้ว! ไปกันเถอะ” กัปตันเซย์รินเริ่มออกวิ่ง ตามมาด้วยเซนเตอร์ของทีมที่ไล่ตามมาติดๆ ทั้งสองคนวิ่งตีคู่กันไปเรื่อยๆเช่นทุกเช้าที่ผ่านมา

“ฮิวงะ วันนี้เป็นวันฮาโลวีนล่ะ”

“แล้วไงฟะ ก็คงเหมือนกับปีที่แล้วที่โดนบังคับกินขนมอันตรายของยัยนั่นน่ะแหละ” ฮิวงะตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายพร้อมกับทำหน้าละเหี่ยใจ คิโยชิหัวเราะกับท่าทางตลกๆของอีกคน

“วันนี้วันปล่อยผีใช่มั้ยล่ะ ถึงตอนนี้จะยังเช้าอยู่แต่ก็น่าจะมีวิญญาณอยู่แถวๆนี้—”

“พะ พูดอะไรฟะ จะไปมีได้ยังไงเล่า!” ฮิวงะแทบจะกระโดดถีบอีกคนให้กระเด็นไปไกลๆสุดขอบโลก ไอ้บ้าคิโยชิ! นี่จงใจแกล้งกันใช่มั้ยถึงได้พูดเรื่องผีกันในวันปล่อยผีเนี่ย!

“นายเนี่ยเชื่ออะไรเป็นเด็กๆเลยนะ ผีเผอน่ะมีที่ไหนกัน” คนสวมแว่นพูดอวดเก่งกลบเกลื่อนความหวาดกลัวที่เริ่มตกตะกอนในใจ ถึงเวลานี้จะเป็นเวลาเช้า แต่ก็ยังเป็นเช้าที่สลัวๆ อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น ตัวอะไรจะโผล่มาเวลานี้ก็ได้…

ทั้งคู่จบบทสนทนาเรื่องฮาโลวีนเอาไว้แค่นั้นก่อนจะขึ้นบทสนทนาทั่วๆไป ขณะที่กำลังวิ่งๆอยู่ นัยน์ตาสีเข้มหลังเลนส์แว่นก็เหลือบไปเห็นร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง สองขาของชู้ตติ้งการ์ดเซย์รินหยุดเดินก่อนที่จะลากคนตัวใหญ่กว่าเข้าไปในร้านแห่งนั้น

“จะซื้ออะไรงั้นเหรอ ฮิวงะ”

“จู่ๆก็อยากกินขนมน่ะ แวะซื้อซักหน่อยคงไม่ไปซ้อมสายหรอก ใช่มั้ยล่ะ?” ฮิวงะว่าพลางหยิบๆขนมจากชั้นวางสินค้า

“เอ๋… แต่ปกตินายไม่ซื้อ อ๊ะ หรือว่า…” คิโยชิยิ้มน้อยๆก่อนจะเอ่ยเสริมว่า “นายจะซื้อขนมไปให้ทุกคนเหรอ ก็วันนี้มันวันฮาโลวีนนี่นะ”

“…ขืนไม่ซื้อไปก็ต้องกินฝีมือริโกะน่ะสิฟะ ฉันยังไม่อยากเห็นใครกลายเป็นผีในวันปล่อยผีนะ” ฮิวงะบ่นงึมงำก่อนจะหอบสินค้าที่เลือกหยิบมาหลายถุงไปจ่ายเงิน คิโยชิเดินตามอีกฝ่ายต้อยๆจนกระทั่งเดินออกจากร้าน

“เฮ้ คิโยชิ”

“หืม? อะไรเหรอ”

ฮิวงะหยิบห่อโดรายากิออกจากถุงร้านสะดวกซื้อ กัปตันเซย์รินฉีกห่อออกแล้วจึงยัดขนมใส่ปากอีกฝ่าย

“ฉันเลี้ยง”

“….” คิโยชิกระพริบตาปริบๆมองคนที่รีบเดินหนี เมื่อเห็นว่าใบหูทั้งสองข้างของอีกฝ่ายปรากฏสีแดงๆขึ้นมาเล็กน้อยราวกับว่ากำลังเขิน คนผมสีอ่อนรีบจัดการขนมในปากให้เรียบร้อยก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหากัปตันทีม คว้าไหล่อีกฝ่ายไว้แล้วจึงดังให้หันมาทางตน

“อะ อะไร…?” ฮิวงะทำหน้างง

“ฉันเองก็มีอะไรที่อยากจะให้ฮิวงะเหมือนกัน แต่คงต้องขอก่อนนะ”

“อะไรของนายฟะนั่น” ฮิวงะเหลือบมองมือหนาที่จับไหล่ของตนไว้แน่นทั้งสองข้าง ใบหน้าที่จริงจังของคิโยชิทำเอาหัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะ

พระอาทิตย์เริ่มโผล่พ้นขอบฟ้า แสงแดดอ่อนๆของพระอาทิตย์ยามเช้าส่องกระทบร่างของคนทั้งสอง แสงแดดอ่อนๆที่น่าจะไม่มีความร้อนใดๆ แต่กลับกระตุ้นให้อุณหภูมิในร่างกายสูงขึ้นอย่างน่าประหลาด

“พูดว่าTrick or Treatสิฮิวงะ จะได้เข้ากับบรรยากาศฮาโลวีนหน่อย”

“……..Trick or Treat?”

“Treat” คิโยชิยิ้มร่า ร่างสูงค่อยๆโน้มตัวลงมาจุมพิตที่ริมฝีปากของอีกฝ่าย

เวลาเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

คิโยชิถอนริมฝีปากออก ฮิวงะยังคงแข็งค้าง ใบหน้าของชู้ตติ้งการ์ดเบอร์สี่ร้อนวาบ หัวใจเต้นโครมครามยิ่งกว่าเสียงกลอง

“ไอ้บ้า” ฮิวงะชกอกอีกฝ่ายแรงๆแก้เขินก่อนจะวิ่งหนีไปเพื่อหลบซ่อนความเขินอาย คนถูกทำร้ายนิ่งไปชั่วครู่เมื่อพบว่าฮิวงะชกมาที่บริเวณอกซ้ายของเขา บริเวณที่กล้ามเนื้อหัวใจกระตุกไปมา

ขอคิดเข้าข้างตัวเองไปได้ไหมนะ ว่านั่นเป็นหมัดที่มาจากหัวใจของอีกคน ส่งตรงถึงหัวใจของเขา….

คิโยชิ เท็ปเปย์ยิ้มกว้าง ก่อนจะออกวิ่งตามคนสวมแว่นไปทันที

“รอฉันด้วยสิ ฮิวงะ”

“แน่จริงก็ตามให้ทันสิ ไอ้บ้าคิโยชิ”

ทั้งสองคนวิ่งไล่จับกันอย่างสนุกสนานท่ามกลางบรรยากาศยามเช้ามืดที่เงียบสงบ

ฮาโลวีน อาจจะเรียกได้ว่าเป็นวันปล่อยผี

ทว่า

จะเป็นวันปล่อยผีหรืออะไรก็ตาม ความรักของคนสองคนนั้นเกิดขึ้นทุกวันเสมอ และจะเกิดขึ้น…ตลอดไป…..

………..

หลังจากที่แต่งฟิคเรื่องก่อนหน้าเป็นเวลาเกือบ2อาทิตย์ แต่เรื่องนี้ใช้เวลาประมาณ20นาทีค่ะ เพราะใช้เวลาแค่นั้นเลยออกมาสั้นขนาดนี้ เอาจริงๆคืออยากทำอะไรให้พี่ฮิวงะหลังจากที่ไปตกหลุมแว่นวายร้ายชิโรเอะมานานค่ะ นานแล้วเหมือนกันที่ไม่ได้กลับมาเขียนคู่นี้ รู้สึกคิดถึงจังฟฟฟฟฟฟ

ยังไงก็ตาม ขอให้สนุกกับฟิคซักนิดนึงก็ยังดีนะคะ:)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s