KnB FanFiction *Special Fic* ’11/9/2014 HBD to Koganei Shinji’

KnB FanFiction

*Special Fic*

’11/9/2014 HBD to Koganei Shinji’

……………

“โฮ่ย โคงะ”

ร่างสูง170เซนติเมตรเงยหน้ามองคนที่สูงกว่าตนเล็กน้อยแล้วกระพริบตาปริบๆ

“อะไรเหรอ ฮิวงะ”

“ไปวิ่งรอบโรงยิมเดี๋ยวนี้ 11 รอบ”

“ห๊าาาาาา ทำไมล่ะะะะ?!!!!”

“ฉันอารมณ์ไม่ดี” คนสั่งดันแว่นขึ้นพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

เบอร์6ของเซย์รินอ้าปากค้าง แทนที่จะมาอวยพรวันเกิดเขาแต่กัปตันทีมดันสั่งให้ไปวิ่งแทนเนี่ยนะ?! แถมคำสั่งยังไม่มีเหตุผลที่พอจะฟังขึ้นอีกต่างหาก หรือว่า…

หรือว่าจะลืม?!! แถมไม่ใช่แค่ฮิวงะที่ลืม คนอื่นๆก็อาจจะ…

โคงาเนะอิ ชินจิเหลียวมองรอบกายคล้ายจะหาคนที่พอจะนึกขึ้นได้ว่าวันนี้วันอะไร แต่สุดท้ายก็ต้องก้มหน้ายอมรับความจริงอย่างหงอยๆว่า’ไม่มีใคร’จำวันเกิดของเขาได้เลย

ทุกคนทำตัวปกติ ราวกับว่าวันนี้ก็เป็นเพียงแค่วันธรรมดาๆอีกวันหนึ่ง…

วันที่11กันยายน สุดท้ายแล้วก็เป็นแค่วันปกติที่ทุกคนต้องซ้อมกันอย่างหนักหน่วง มันก็แค่นั้น..

อ้อ และเป็นวันที่กัปตันอารมณ์ไม่ค่อยดีด้วย…

“นายมันเผด็จการที่สุดเลยฮิวง้าาา!!” โคงาเนะอิตะโกนเสียงดังขณะที่ขาทั้งสองข้างกำลังวิ่งตามคำสั่ง น้ำตาของชายปากแมวที่ไหลพรากๆทำเอาโค้ชสาวของเซย์รินเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้ สงสารจนน้ำตาไหลเชียว.. โคงะมั่นใจว่าไอดะ ริโกะกำลังสงสารตน ไม่ใช่ว่ากลั้นขำจนน้ำตาไหลเหมือนที่คนอื่นๆในทีมเข้าใจ

“โคงาเนอิคุง ไม่ต้องวิ่งจนครบก็ได้มั้ง วันนี้ฮิวงะคุงไม่ค่อยมีเหตุผลเท่าไหร่ ไม่ต้องไปฟังมากนักหรอก คงจะโมโหอะไรเท็ปเปย์มาล่ะมั้ง”

นางฟ้า! วันนี้โค้ชนางฟ้ามาก!!!

โคงะน้ำตาไหลพรากด้วยความซึ้งใจ

“เอ่อ.. โคงาเนอิคุง ถ้าไม่รังเกียจ..”

“ไม่ๆๆ ไม่รังเกียจอะไรเลยโค้ช! ยินดีช่วยเสมอเลย!”

“ช่วยชิมไอ้นี่ให้หน่อยสิ วันนี้เพิ่งลองทำมาน่ะ คัพเค้กสูตรพิเศษ อุดมไปด้วยสารอาหารครบถ้วน!” โค้ชสาวว่าพลางยื่นคัพเค้กสูตรพิเศษให้

โคงาเนอิ ชินจิกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ นึกโทษความปากไวของตัวเองขณะที่มองเห็นสิ่งแปลกปลอมที่ผสมปนเปอยู่ในคัพเค้กที่แผ่รังสีอันตรายออกมา..

“เอ่อ……. โค้ช ไอ้ขาวๆนั่นอะไร…”

“หัวไชเท้าน่ะ”

“แล้วไอ้นั่น…..”

“ฟักทองกับพริกหยวกน่ะ ชิ้นนี้มีแค่ผัก ส่วนอีกชิ้นมีเนื้อนะ แต่ที่เหมือนกันคือใส่ยาบำรุงกำลังไปเยอะมาก~ เอ้าๆ เชิญเลยๆ”

“งะ งั้นก็ทานแล้วนะครับ..”

ไม่มมมม อย่านะชินจิ อย่าเอามันใส่ปากกกกกก!!!!!

เสียงในใจของชายปากแมวกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง สวนทางกับท่าทางยิ้มเจื่อนๆขณะกำลังหยิบชิ้นเค้กใส่ปาก

“โคงะ”

“คิโยชิ!!!!!” โคงาเนอิน้ำตาไหลพรากด้วยความซึ้งใจเป็นรอบที่สอง คิโยชิต้องมาช่วยชีวิตเขาด้วยการเบี่ยงประเด็นอะไรซักอย่างแน่ๆ! โคงะมั่นใจ!

“ชื่อฉัน ตัวที่3กับ4”

เอ๋……

“กินให้อร่อยนะ” ว่าแล้วเซ็นเตอร์ร่างยักษ์ของทีมก็ยิ้มเจื่อนๆก่อนจะหันหลังเดินจากไป

โคงาเนอิมองคัพเค้กในมือสลับกับมองหน้าโค้ชสาวที่กำลังยิ้มอย่างใจเย็น ถึงจะสงสัยในสิ่งที่คิโยชิพูดแต่ตอนนี้คงต้องห่วงชีวิตตัวเองก่อน

“รีบๆชิมซะทีสิโคงาเนอิคุง~”

“….” โคงะทำอะไรไม่ได้นอกจากหยิบคัพเค้กชิ้นที่หนึ่งใส่ปากแล้วเคี้ยวหยับๆ ตามด้วยชิ้นที่สอง…

มันก็รสชาติใช้ได้นะ…ถึงจะแอบแปร่งๆไปหน่อยก็เถอะ..

“อร่อยมั้ย”

“ฮะ ฮื่อ..!” ลองตอบว่าไม่อร่อยดูสิ มีหวังวันเกิดเขาคงได้กลายเป็นวันตายของเขาไปด้วยแน่ๆ!

โคงะมองโค้ชที่เดินฮัมเพลงจากไปแล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก จู่ๆก็มีเหตุให้เขาต้องเกือบหยุดหายใจอีกครั้ง

“โคกาเนอิเซมไป”

“จ๊ากกกกกก อย่ามาเงียบๆสิ คุโรโกะ!”

“ขอโทษครับ ว่าจะมาบอกเรื่องที่สำคัญมากๆ”

“หือ..? อะไรเหรอ?”

“ชื่อผม ตัวที่6น่ะครับ”

ว่าแล้วคุโรโกะ เท็ตสึยะก็เดินจากไป ปล่อยให้โคกาเนอิเกาหัวแกรกๆอยู่คนเดียว

“…..”

“อ้าว ว่าไงมิโตเบะ มีอะไรงั้นเหรอ”

“….” คนตัวสูงกว่าพยักหน้าก่อนจะทำท่ามือประกอบฟึ่บฟั่บที่ดูเหมือนจะมีแต่โคงะที่เข้าใจได้คนเดียว

“นามสกุล ตัวที่5? หือออ อะไรของนายเนี่ยมิโตเบะะ ทำฉันงงพอๆกับคิโยชิแล้วก็คุโรโกะเลยย~!”

“โอ้สส โคงะ!”

“อะไรของนายเนี่ย ตกใจหมดเลย อิซึกิ!”

โคงะมองบุคคลมาใหม่ที่มาพร้อมกับสมุดจดมุก

“เยลลี่น่ะต้องเยลโล่ว!”

“หา….”

ว่าแล้วอิสึกิก็เดินจากไป โคงะกระพริบตาปริบๆ ที่อิซึกิพูดเมื่อกี๊คือมุกใช่มั้ยนะ ทำไมมันดูไม่เหมือนมุก…

“โคงาเนอิเซมไปครับ!”

“อะ โอ้! ว่าไงฟุคุดะ!” โคงะมองรุ่นน้องปีหนึ่งที่นั่งบนม้านั่งตัวสำรองด้วยกันบ่อยๆ

“ชื่อของผม ตัวที่3ครับ!”

“แม้แต่นายก็เป็นไปกับพวกนั้นด้วยเรอะะะ”

โคงะได้แต่ตะโกนไล่หลังรุ่นน้องไป และอีกไม่กี่นาทีต่อจากนั้น…

“นามสกุล ตัวที่7ครับ!” ฟุริฮาตะ โคคิตะโกนเสียงดัง

“นามสกุล ตัวที่5ครับ!!” คาวาฮาระ โคอิจิตะโกนเสียงดังเช่นกัน

“นามสกุล ตัวที่7” สึจิดะ ซาโตชิ เพื่อนร่วมชั้นปีกล่าวด้วยน้ำเสียงสบาย พร้อมกับตบบ่าโคงะเบาๆ

“นามสกุล ตัวที่2…ครับ!” คากามิ ไทกะเติมคำลงท้ายอย่างยากลำบาก คงเพราะความไม่ชิน..

สุดท้าย กัปตันทีมเซย์รินเดินเข้ามาหาเขา แล้วแยกเขี้ยวใส่

“นามสกุล ตัวที่2!”

“เอ่อ… ดะ เดี๋ยวสิฮิวง้าา นี่มันอะไรกัน ฉันงงไปหมดแล้ว~!”

“ช่วยไม่ได้แฮะ.. มิโตเบะ ช่วยหมอนั่นหน่อยละกัน”

“…” มิโตเบะพยักหน้า ฮิวงะจึงเดินไปรวมกลุ่มกับคนอื่นๆเช่นเดิม

“อือออ นี่มันยังไงกันล่ะเนี่ยย” โคงะขมวดคิ้วมุ่น

“….”

“งั้นเหรอ ถ้าลองเรียงชื่อสกุลของแต่ละคนเป็นภาษาอังกฤษดูก็จะรู้สินะ!”

เบอร์6เซย์รินค่อยๆเรียงลำดับทีละเหตุการณ์ให้มิโตเบะฟัง

“ก่อนอื่นเลย ฮิวงะสั่งอะไรแปลกๆ ให้ชื่อย่อเป็นHละกัน โค้ชเอาขนมมาให้ชิม ย่อเป็นA แล้วคิโยชิก็บอกว่า…หือ เดี๋ยวนะ หมอนั่นบอกว่าชื่อตัวที่3กับ4.. อ๋อ PกับPสินะ งั้นของคุโรโกะก็Y..”

อื๋อ… ระ หรือว่านี่มัน?!!

“มิโตเบะเป็นB อิซึกิเป็นI ฟุคุดะเป็นR ฟุริเป็นT คาวาฮาระเป็นH สึจิดะเป็นD คากามิเป็นA อล้วก็วนมาที่ฮิวงะอีกรอบ..เป็นY พวกที่ไม่บอกตัวอักษรก็คือพวกที่ตัวอักษรตัวนั้นอยู่ข้างหน้าอยู่แล้วสินะ…~!”

พอเรียงกันแล้วมันก็ได้เป็น…

มิโตเบะยิ้มอ่อนโยน เอามือลูบๆหัวโคงะที่กำลังอึ้งและซึ้งในเวลาเดียวกัน

“Happy Birthday!”

“สุขสันต์วันเกิดว่ะโคงะ!!”

“เซมไป สุขสันต์วันเกิดนะครับ(!)”

“สุขสันต์วันเกิดนะโคกาเนอิคุง!”

“ขะ.. ขอบคุณมากนะทุกคน~!!” โคงะปาดน้ำตาแห่งความซึ้งใจเป็นรอบที่ล้าน ตัวอักษรในชื่อและนามสกุลของเพื่อนร่วมทีมที่ถูกนำมารวมกันเป็นคำอวยพรให้เขานั้นจะถูกเบอร์6เซย์รินคนนี้จดจำไปตลอดชีวิต…

“ขอบคุ–” จู่ๆเสียงของโคงะก็ขาดไป เจ้าของวันเกิดล้มลงท่ามกลางความตกใจของเพื่อนๆ

“เฮ้ย.. หรือว่า…….”

คัพเค้ก…..

ทุกคนยกเว้นโค้ชสาวต่างก็คิดเหมือนๆกัน ทว่าไม่มีใครกล้าพูดออกมา…

“ยังไงก็เอาหมอนี่ไปไว้ห้องพยาบาลก่อนเถอะ”

“นั่นสิ..”

ความซึ้งใจของงานวันเกิดจึงจบลงเพียงแค่นั้น แต่มิตรภาพของผองเพื่อนจะคงอยู่ต่อไปเรื่อยๆ ตราบชั่วนิจนิรันดร์….

………..

อร่าาาาห์ จบแล้วววววว โดดอ่านไฟนอลมาเวิ่นฟิคให้พี่โคงะค่ะ เป็นแค่ความคิดชั่ววูบแท้ๆ ทำไมถึงแถมาได้ขนาดนี้กันนะ ความคิดแรกเริ่มเลยก็แค่อยากให้ทุกคนมีส่วนร่วมกับการอวยพรพี่โคงะค่ะ ก็เลยกลายเป็นพล็อตแต่งสดที่แถอย่างไม่มีชั้นเชิงขนาดนี้ ฟฟฟฟฟฟฟ สำนวนฝืดๆไปเยอะเหมือนกัน คงเป็นเพราะดองฟิคเอาไว้เยอะ ไม่ค่อยได้เขียน|||Orz เอาเป็นว่าสุขสันต์วันเกิดนะคะคุณพี่โคงะ นี่คือของขวัญวันเกิดจากติ่งกัปตันและติ่งเซย์รินคนนี้ค่ะ ❤️

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s